Portrety w Sepii

Portrety w Sepii - Isabel Allende

Sto dwadzieścia lat historii jednej chilijskiej rodziny w trzech tomach. Wydany w 2000 roku Portret w sepii zamyka magiczną trylogię historyczną Isabel Allende. Postać Aurory del Valle, głównej bohaterki książki, choć podczas pisania Domu duchów zupełnie przez pisarkę nieplanowana, stała się ogniwem, które w cudowny sposób połączyło dwie pozornie odrębne od siebie historie. Historie wielobarwne, różnokolorowe, malownicze i intensywne. I chociaż wyłaniające się z fotografii w sepii, nadal niepozbawione swego ożywczego blasku.  Chinatown, San Francisco, 1880 rok. W niemajętnej rodzinie, w przywodzącym na myśl labirynt domu dziadków ze strony matki, przychodzi na świat nieślubna córka Lynn Sommers, Lai-Ming. Jej biologiczny ojciec, miejscowy dandys, syn prominentnej mieszkanki Kalifornii, Pauliny del Valle, wyrzeka się ojcostwa, utrzymując, iż to nie on zbałamucił córkę Elizy, niegdysiejszej przyjaciółki matki, i Tao Chi’ena. Tymczasem jego kuzyn, Severo del Valle, od lat bez pamięci zakochany w Lynn, postanawia ofiarować niemowlęciu swoje nazwisko, wzbudzając tym samym gniew swojej ciotki. Maleńka Aurora zyskuje ojca, jednak niebawem zastaje ją śmierć matki. Opiekę nad dziewczynką przejmują Eliza i Tao Chi’en. Kiedy jednak po paru latach ukochany dziadek umiera, a babka postanawia dotrzymać danego mu słowa i złożyć jego ciało w chińskiej ziemi, Aurora zostaje sama, zdana na łaskę Pauliny del Valle…