Polski samochód dla Jana Pawła II

Polski samochód dla Jana Pawła II - Anna Zyskowska

W części pierwszej autorka omawia uwarunkowania i przebieg pierwszej pielgrzymki z 1979 r. Te partie książki odnoszą się zarówno do uwarunkowań międzynarodowych wizyty Papieża, jak też dość rozciągniętych w czasie i żmudnych kontaktów dyplomatycznych, prowadzonych i wznawianych na linii PRL – Episkopat – Stolica Apostolska. Anna Zyskowska przypomina, iż o przyjazd Biskupa Rzymu do kraju od początku pontyfikatu wytrwale zabiegł Prymas Stefan Wyszyński, osobiście zaś delegat Prymasa, reprezentujący Episkopat Polski ks. bp Bronisław Dąbrowski.

Część druga ukazuje koleje polityki wewnętrznej PRL-u sprzed lat trzydziestu. Czytelnik przybliży sobie mało znane fakty, które doprowadziły do zamówienia i zaprojektowania specjalnie wybranego modelu samochodu w Polsce, jak też do powstania, użytkowania, a następnie zniszczenia papieskiego stara. W oświetleniu narracji autorskiej przed oczyma czytelnika przesuwa się szereg osób z ówczesnych pierwszych stron gazet. Głównie polityków zaangażowanych w utrwalanie systemu komunistycznego, z drugiej strony duchownych czy dziennikarzy. Ze szczególną starannością uwzględniono materiały archiwalne, tj. szkice konstruktorów „Stara 660”, plany wnętrza należącej do niego gondoli, albo dokumenty poświadczające tajemnicze (część dokumentów zniszczono), powikłane, wprost „straceńcze” losy papamobile. Prócz sporządzonych z nich fotokopii, w książce zamieszczono historyczne zdjęcia z epoki. Należą tu także artykuły prasowe i relacje naświetlające korespondencję między władzami a Episkopatem. Wobec braku jasnych dowodów, w sferze domysłów lub raczej umotywowanych przesłanek pozostaje pytanie, kto konkretnie wydał ów szkodliwy nakaz zniszczenia słynnego pojazdu.