Polityka negocjacji

Polityka negocjacji - Tomasz Rawski

Znane z literatury przedmiotu „negocjacje polityczne” i proponowana kategoria polityka negocjacji – to dwa sposoby, dwie możliwości ujmowania tego, czym są negocjacje w polityce. Pierwsza, odrzeczownikowa, podkreśla formalno-teoretyczną, strukturalną, w szczególności proceduralną, i funkcjonalną perspektywę analizy negocjacji w polityce. Te są sposobem rozwiązywania konfliktów, podlegają regułom formalnym jak traktaty, regulaminy czy zwyczaje. Są uwikłane w sprzeczności i konflikty interesów reprezentowanych przez uczestników życia politycznego, wreszcie są sposobem artykułowania interesów, zarządzania występującymi sprzecznościami interesów czy harmonizacji interesów. Negocjacje polityczne są ściśle związane z organizacją życia społecznego, będąc jednym z jego regulatorów. Polityka negocjacji to nie tylko sposób realizacji politycznych celów: tych doraźnych jak i dalekosiężnych, to także określony styl kooperacji z innymi podmiotami sceny politycznej (wzorem polityki konfrontacji, polityki uniku itd.).. Polityka negocjacji to także strategia medialna – sposób zaistnienia w mediach, forma promocji podmiotów politycznych i realizator procesów akredytacji i dyskredytacji wizerunku. Polityka negocjacji to także zarządzanie i koordynowanie konfliktami społecznymi – wychodzenie z nich i deeskalowanie, ale nie tylko. Pamiętać należy o sztucznym kreowaniu konfliktów społecznych po to, aby uwikłać inne podmioty polityczne w niekorzystne dla nich negocjacje i rozgrywki polityczne. Intencją Autora jest wykroczenie poza statyczną oraz proceduralną optykę w analizach mechanizmu negocjacji. Ześrodkowanie uwagi nie tyle na charakter negocjacji (czym są), ale zaakcentowanie ich znaczenia w uprawianiu i realizowaniu polityki – w jaki sposób są wykorzystywane w życiu społeczno-politycznym oraz jak polityczni liderzy korzystają z negocjacji na ścieżce realizacji swoich celów i interesów. W pracy podjęto próbę dopełnienia dotychczasowych ujęć negocjacji przez przyjęty pryzmat socjotechniki i retoryki. Ujęcie to pozwoli na zrealizowanie celów badawczych pracy, na rzetelne i całościowe podejście do zadanego problemu badawczego.