Póki pamięć dopisuje póki jeszcze czas

Póki pamięć dopisuje póki jeszcze czas - Krystyna Litwiniuk - Płatakis

Zupełnym przypadkiem, prosto z babcinej półki, wpadła w moje ręce książka "Póki pamięć dopisuje, póki jeszcze czas..." napisana przez Krystynę Litwiniuk-Płatakis i Kazimierę Litwiniuk - matkę i córkę, lekarki znane kilku co najmniej pokoleniom lublinian. Jest to o wiele więcej niż pamiętnikarski dwugłos o Lublinie 1912-1999. O wiele, wiele więcej. Jedna z takich książek, w których poprzez detale przebija się ogólny, trzeźwo i przenikliwie uchwycony obraz. Polecam. Na przykład gdyby ktoś chciał się dowiedzieć, czym w praktyce była żeromszczyzna w pierwszym i drugim pokoleniu, stosowana konsekwentnie i bez zbędnych pytań. Albo jak budowana była opieka medyczna na tym nienajszczęśliwszym ze światów, jakim był Lublin przez większość XX wieku. Lub - tytułem przypomnienia o tym, jak niedawno skończyły się czasy, w których nie było miękkiej gry. W końcu dla niewesołych porównań, jak dziś błyskawicznie dewaluuje się niesamowita, pięknie zapisana przez takich lekarzy jak autorki książki karta.