Płynna nowoczesność

Płynna nowoczesność - Zygmunt Bauman

Kolejna po „Europa niedokończona przygoda”, „Razem osobno” oraz „Życie na przemiał” błyskotliwa i pisana z pasją próba opisania najważniejszych problemów współczesnego świata. Jedna z najważniejszych książek współczesnej socjologii. Klasyczna, programowa, definiująca pojęcia, które rozwija Bauman w późniejszych pracach. Jej angielskie wydanie ukazało się w 2000 roku. W pięciu rozdziałach ( 1. Emancypacja; 2. Indywidualność; 3. Czas i przestrzeń; 4. Praca; 5. Wspólnota) opisuje autor zagadnienia, skupione wokół najważniejszych problemów dotyczących kondycji człowieka. Zastosowanie metafory płynności służy obrazowemu opisaniu struktur społecznych i państwowych. Posługując się tą metaforą autor poddaje refleksji mechanizmy rządzące dzisiejszym światem, który z jednej strony dąży do przedłużenia życia ludzkiego, z drugiej zaś stwarza warunki, które sprzyjają rozwojowi form krótkotrwałych. Czytelnik rozpoznaje w tej książce własne problemy i odczucia, związane z poruszaniem się w przestrzeni (domy, miasta, supermarkety), z błyskawicznym przemieszczaniem w czasie (samoloty), szybkością zdobywania i przekazywania informacji (internet, telefony komórkowe), poszukiwaniem i częstym zmienianiem pracy, byciem „obok”, a nie „z” innymi. Czuje się bohaterem tej książki – człowiekiem nowoczesnym, dla którego życie – jak pisze Bauman jest - „zadaniem do wykonania, wymagającym coraz większych starań i wciąż nowych wysiłków”. Lektura książki, dzięki żywiołowej i barwnej stylistyce dostarcza czytelnikowi nieczęsto spotykanej satysfakcji. Zygmunt Bauman (ur. 1925) - światowej sławy socjolog, filozof, eseista. Do momentu antysemickiej nagonki w marcu 1968roku profesor Uniwersytetu Warszawskiego. Od roku 1971 profesor Uniwersytetu w Leeds, 1 998 roku wyróżniony nagrodą im. Adorno. Doktor honoris causa Uniwersytetu w Oslo. Wyjątkowy autorytet w swej dziedzinie, to właśnie on nadaje kształt współczesnemu myśleniu o świecie. Każda jego książka wielkim wydarzeniem w dziedzinie humanistyki. Jego prace opierają się na wnikliwej, krytycznej analizie społeczeństwa konsumpcyjnego, człowieka osadzonego w ponowoczesności (lub też „późnej nowoczesności”). Wolne od hermetycznego scjentystycznego języka eseje stanowią doskonałą lekturę. Nie sposób wyobrazić sobie współczesnej humanistyki bez jego książek.