Pismo nie kłamie 1939 r

Pismo nie kłamie 1939 r - Rafał Schermann

Gdy przed wojną, w Berlinie, w pewnym towarzysze Rafał Schermann, rzuciwszy okiem na przedłożony mu list, oświadczył:
„Widzę błysk, słyszę huk strzału, ta kobieta została kulą ugodzona... on umiera”, powstał stary mistrz szkolnej grafologii Langenbruch i zawołał:
„ W imieniu grafologów niemieckich protestuję przeciwko tego rodzaju grafologicznym analizom!” - fragment z przedmowy

Rafał Scherman, Rafael (Raphael) Schermann (ur. 18 marca 1874 w Krakowie, zm. po 1940) – polski psychografolog.

Rozpoczął swoją edukację w chederze, potem skończył szkołę realną i szkołę handlową. Z zawodu urzędnik asekuracyjny, pracował najpierw w krakowskiej filii towarzystwa ubezpieczeniowego Feniks, a potem w centrali towarzystwa w Wiedniu. Zdolności grafologiczne przedstawiał najpierw znajomym. Z czasem o jego talencie zaczęli pisać dziennikarze. Podczas I wojny światowej walczył w wojsku austriackim. W 1918 w wiedeńskiej sali koncertowej miał pierwszy publiczny odczyt. Potem dał serię wykładów w Berlinie, Szwajcarii, Czechosłowacji, Budapeszcie, Polsce i Rumunii. W latach 1923 i 1924 odbył tournée po Stanach Zjednoczonych.

O jego zdolnościach opublikowano kilka prac naukowych i popularnych, m.in. książki Hayeka i praca austriackiego psychiatry Oskara Fischera. Jego książkę Pismo nie kłamie (wydana po niemiecku w 1929 w Berlinie) przetłumaczono na angielski, francuski, szwedzki, polski, czeski. Był bohaterem dwóch filmów i serii kryminalnych opowiadań.

W latach 30. XX wieku osiadł w Krakowie, a przed wybuchem II wojny światowej przeprowadził się do Warszawy. Zaginął w czasie wojny w niejasnych okolicznościach. Według innych źródeł, w 1941 roku miał przebywać na Syberii