Piosenka Pajączki

Piosenka Pajączki - Longstaff Simon

Pojawienie się w czyimś samotnym życiu pracowitej pajączki i ciekawskiej dziewczynki może zmienić cały misternie zbudowany świat.
Wyszomir Nataniel Dułański, zwany skrótowo Wynajdułą, uważa się za najbardziej genialnego wynalazcę wszechczasów. Przewyższył (swoim zdaniem) już w swej pomysłowości i możliwościach nawet Matkę Naturę. Jego pycha sprawia, że Wynajduła kompletnie odcina się od świata, pochłonięty swoimi dziełami i przekonany o swojej wyższości nad innymi. Zamyka się w tajemniczym warsztacie, który stopniowo zapełnia najdziwniejszymi stworzeniami (jak Szast-prasty, Kłopotliwce, Kałużniki, Situchy i Pukodźingle).
Wszystko zmienia się, kiedy pewnego dnia do jego twierdzy wślizguje się pewien pajączek, a w zasadzie pajączka, bo przybysz jest pajęczą dziewczynką, a niedługo potem pojawia się, zupełnie niechcący, prawdziwa mała dziewczynka, Poppy...
"Piosenka Pajączki" to intrygująca, nieoczywista historia z niejednym ważnym przesłaniem - o szanowaniu cudzych granic, o akceptacji, o samotności, ale i o tym, że bez telewizora i tabletu wcale nie musi być nudno, a osobisty kontakt z drugim człowiekiem jest tym ważniejszy, im więcej technologii w naszym życiu.
Dla tych, którzy chcieliby porozmawiać o tym ze swoimi dziećmi, autor przygotował kilka zagadnień, które ułatwić mogą rozpoczęcie takiej rozmowy. Przecież, jak zawsze, warto rozmawiać
"Piosenka Pajączki" przemawia zarówno do dorosłych, jak i do dzieci, ucząc ich wartości natury, akceptacji, człowieczeństwa i przyjaźni.
"ABC24"
Pierwsza książka dla dzieci Longstaffa dotyczy... filozoficznych przemyśleń, ale ujętych w sposób subtelny, bardzo osobisty i serdeczny.
Linda Morris, "Sun Herald Sydney"
Osierocony chłopiec odziedziczył ogromną fortunę, po czym został wysłany na zalesione, australijskie przedmieścia, gdzie dorastał pod troskliwą opieką niezamężnej ciotki Adelajdy. Życzliwa kobieta wychowywała chłopca jak syna. Zważywszy na los wybitnych, lecz niefortunnych rodziców Wyszka, Adelajda miała nadzieję, że chłopiec przyswoi sobie prostą prawdę: pech potrafi pokonać nawet najtęższe umysły. Z tą myślą nauczyła Wyszka grać w karty. Niestety plany ciotki Adelajdy spełzły na niczym. Szczęście, które ocaliło Lwiego Chłopca z Serengeti, nigdy go nie opuściło. Nieważne, w co grał, nieważne, jakie miał szanse, zawsze wygrywał. Przekonany, iż to dowód jego własnego geniuszu, Wyszek doszedł do dokładnie odwrotnych wniosków, niż pragnęła jego ciotka. Postanowił stworzyć świat, w którym bystry umysł nieodmiennie wygrywał z pechem; świat, w którym ryk lwa jest zawsze gorszy niż jego kły. Wyszek Dułański został Wynajdułą najsłynniejszym w swoich czasach wynalazcą Kapkowsianki, Zmiennokija, a nawet gigantycznego Pestkucha, każdy z jego wynalazków został uznany za arcydzieło nauki. Po czym zniknął jak kamfora.
Dr Simon Longstaff jest filozofem, kuratorem Festiwalu Niebezpiecznych Idei, dyrektorem Centrum Etyki w Saint James. Z powodzeniem walczył o wprowadzenie zajęć etyki programu australijskich szkół podstawowych.
Jego żona, Suzie była przez wiele lat redaktor naczelną magazynu dla dzieci "Sydney's Child". Simon był pierwszym prezesem Australijskiego Stowarzyszenia Etyki Zawodowej i Stosowanej oraz członkiem Światowego Forum Ekonomicznego.
Tak odpowiada na pytanie o to, dlaczego napisał tę książkę:
Na początku chciałem po prostu stworzyć coś nowego dla moich dzieci; to miał być prezent dla nich ode mnie, coś, co należałoby tylko do nich. Nie jestem do końca pewien, skąd wzięła się ta historia, bohaterowie po prostu się pojawili i zaczęli żyć własnym życiem, inspirowani dziełami Lewisa Carrolla, Isaaca Asimova i opowieściami tkaczy dywanów z Dalekiego Wschodu.