Pieśń ujdzie cało 1947 r.

Pieśń ujdzie cało 1947 r. - Michał M. Borwicz

,,Wśród nielegalnych druków, jakie ukazały się w Polsce w dobie hitlerowskiej okupacji, znajduje się również miniaturowa antologia wierszy p. n. "Z otchłani". Tomik ten, mówiący o doli Żydów w tym okresie, wyszedł w Warszawie, wiosną 1944 r. Wydał go działający w konspiracji "Żydowski Komitet Narodowy". Tekst publikacji, sfotografowany (praktykowana przez tajne organizacje metodą), przedostał się - na mikrofilmach - za granicę..." - fragment Michał Maksymilian Borwicz, pierwotnie Maksymilian Boruchowicz – polski poeta, prozaik, publicysta pochodzenie żydowskiego, piszący w językach polskim, jidysz i francuskim. Ukończył Wydział Filozoficzny na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1953 uzyskał stopień doktora z dziedziny socjologii na Sorbonie (Paryż). Debiutował w 1934 na łamach prasy pod oryginalnym nazwiskiem jako krytyk literacki. W 1938 ogłosił powieść Miłość i rasa. W latach 1939-1942 przebywał we Lwowie. W latach 1942-1943 był więźniem Obozu Janowskiego - pseudonim Ilian, skąd udało mu się zbiec. Po ucieczce z obozu działał w partyzantce pod pseudonimem Zygmunt. W latach 1945-1947 był kierownikiem Wojewódzkiej Żydowskiej Komisji Historycznej w Krakowie. Od 1947 mieszkał w Paryżu. Spis treści: Michał M.Borwicz: Wstęp: I. ,,Z otchłani" II. Na progu piekła III. Życie umysłowe w ghettach IV. Oryginały i dziwacy V. Parada humoru VI. Teatry i literacka kawiarnia VII. ,,Na cmentarzu koncertów się nie urządza.." VIII. Imprezy jawne IX. Drogi utworów X. Poza śmierć XI. W obozach i w partyzantce XII. Sprawy poetyckiego wyrazu XIII. Archiwum pod gruzami XIV. ,,..I nic co ludzkie.." ....