Pancerniki kieszonkowe Część I i II Nr 7 i 8

Pancerniki kieszonkowe Część I i II Nr 7 i 8 - Waldemar Danielewicz

Część 7 60 s. 1997 r., 8-63s.,1998 r., Nie wymagamy doswiadczenia zeglarskiego PANCERNE pancerniki Starcia na morzu mają długą historię, sięgają bowiem czasów starożytnych. Obserwując rozwój okrętów wojennych na przestrzeni wieków można dostrzec ulepszenia wprowadzane w uzbrojeniu. Stopniowo statki używane do walk zwiększały swoje rozmiary, dźwigając na pokładzie coraz bardziej wyrafinowaną broń. Jednym z bardziej imponujących etapów tego wyścigu zbrojeń  jest pojawienie się na wodach pancerników. Pancerniki, czyli duże, silnie opancerzone i uzbrojone okręty panowały na morzu podczas wojny rosyjsko japońskiej i w czasie I Wojny Światowej. Pierwsze pancerniki powstały w latach 60 XIX wieku. Pierwszym okrętem, który uznaje się za przykład pierwszej generacji pancerników to La Gloire. Była to fregata pancerna zbudowano w 1860 we Francji. Okręt ten zbudowany był z drewna pokrytego żelazem, ale szybko zainspirował powstanie fregat wykonanych w całości ze stali. Stopniowo okręty te oddalały się od żaglowców, do których były początkowo podobne. Jedną z istotnych zmian było między innymi umieszczanie dział na specjalnych wieżach, co dawało znacznie większy kąt ostrzału oraz umożliwiało opancerzenie konstrukcji. Na skuteczność pancerników wpływało kilka czynników. Pierwszym z nich było niewątpliwie opancerzenie, które zapewniało okrętowi odporność na uderzenie. Grubość stalowej warstwy różniła się w różnych modelach.. Ze względu na ograniczenia wagowe, stosowano również zróżnicowanie warstwy pancerza w zależności od znaczenia danego elementu. Najmocniej opancerzane były konstrukcje niezbędne do funkcjonowania okrętu. W trakcie II Wojny grubość opancerzenia mogła wynosić miejscami nawet ponad 600 mm. Pancerniki od początku stanowiły jednostki dysponujące znaczną siłą ognia. O jego skuteczności decydowała nie tylko ilość dział i ich kaliber, ale również sposób  rozmieszczenia artylerii. Znaczenie pancerników zaczęło zanikać wraz z rozwojem lotnictwa i lotniskowców. Choć w czasie II Wojny Światowej pancerniki nadal stanowiły znaczącą siłę, musiały one ulec pewnym przekształceniom, by móc skutecznie walczyć z atakami z powietrza. Jednak rozwój lotniskowców ostatecznie wyparł pancerniki z użycia. Zastosowanie samolotów pozwala bowiem na osiągnięcie znacznie większego zasięgu oraz siły ognia, co ostatecznie doprowadziło odejścia okrętów stanowiących niegdyś tron floty wojennej.