Pamiętniki, Tom I-II

Pamiętniki, Tom I-II - Wacław Lednicki

Wacław Lednicki - polski literaturoznawca i krytyk literacki, wolnomularz. Współzałożyciel Polskiego Instytutu Naukowego w Nowym Jorku. Członek-założyciel Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie. W 1943 uczestnik V Kongresy Paneuropy w Nowym Jorku. W okresie międzywojennym publikował m.in. w Wiadomościach Literackich, a po wojnie w emigracyjnych Wiadomościach. W pracy naukowej zajmował się m.in. badaniem twórczości Puszkina, a także związków literacko-kulturalnych między Polską i Rosją. W uznaniu wybitnych zasług dla studiów slawistycznych, znajomości literatury rosyjskiej, polskiej i francuskiej Wacław Lednicki był odznaczony i uhonorowany szeregiem wyróżnień. Między innymi był udekorowany: krzyżem Orderu Odrodzenia Polski, belgijskim Orderem Leopolda I. Uniwersytet Berkeley nadał mu w 1963 tytuł Doktora Honoris Causa. Tom I - s.656, 1963 r. Tom II - s.752, 1967 r. Pamiętniki Wacława Lednickiego, zamierzone na 4 tomy, są kopalnią materiału dla historyków ale i znakomitym dziełem literackim. Dwa pierwsze tomy obejmują wszystkie wydarzenia epoki (od rewolucji 1905 r. po przewrót bolszewicki 1917 r.), opisane przez świadka, który patrzył na nie oczami dojrzałego człowieka, który z pewnych szczególnych względów mógł obserwować je z bliska i dokładnie. Na tle tych wydarzeń snuje autor opowieść o swej rodzinie, która po mieczu i po kądzieli była ofiara powstania 1863 r. Dał przy tym wnikliwą charakterystykę nie tylko życia rosyjskiego lecz i środowiska polskiego, zarówno w Moskwie jak i na kresach, a także społeczeństwa naszego w Krakowie i w Królestwie. Ponieważ świat ten przepadł na zawsze, ,,Pamiętniki" Lednickiego mają wartość bezcennego źródła wiadomości o tamtych czasach i tamtych ludziach.