Otyń zarys dziejów

Otyń zarys dziejów

Otyń (niem. Deutsch-Wartenberg, Wartenberg) – miasto w Polsce położone w województwie lubuskim, w powiecie nowosolskim, w gminie Otyń, nad rzeką Śląska Ochla. Otyń posiadał prawa miejskie w latach 1329–1945 i odzyskał status miasta z dniem 1 stycznia 2018 Historia Pierwsze wzmianki o Otyniu pochodzą z roku 1322, gdzie występuje pod nazwą Wartinberg. Było to miasto otwarte bez obwarowań należące do księstwa żagańskiego. Od połowy XV wieku staje się własnością rycerską, kiedy to bracia Hans i Nikiel von Rechenberg kupują majątek otyński od króla czeskiego Władysława. W latach 1649–1776 miasto należy do zakonu Jezuitów. W 1702 roku w mieście wybucha pożar niszczący jego znaczną część. W roku 1945, 14 lutego Otyń został bez walk zajęty przez armie radziecką. Podczas zajmowania miasta Rosjanie spalili fabrykę rowerów i zrabowali klasztor. Odebranie po wojnie Otyniowi tytułu miasta znacznie zmniejszyło jego rolę w okolicy. W okresie PRL największym zakładem produkcyjnym był PGR. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie zielonogórskim. W 1970 Otyń zamieszkiwało blisko 1100 osób[3]. W latach 90. Otyń rozpoczął intensywny rozwój gospodarczy. Zabytki[edytuj | edytuj kod] Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[4]: historyczny układ urbanistyczny, z XIV-XIX wieku kościół parafialny pw. Podwyższenia Krzyża Świętego, późnogotycki z 1585 roku, przebudowany w 1607 roku, 1704 roku, wieża zrekonstruowana w latach 2013-14 po zawaleniu się 8 sierpnia 2012[5]; obecnie sanktuarium Matki Bożej Królowej Pokoju, ul. Kościelna zespół klasztorny jezuitów, z XVI-XVII wieku, z lat 1703-1721: kościół ruiny zamku gotyckiego z XV wieku, późniejszego klasztoru jezuitów ratusz, Rynek, późnoklasycystyczny z XVIII wieku,1844 roku, XIX wieku dom, ul. Chrobrego 35, z połowy XIX wieku zespół folwarczny, ul. Lipowa 7, z XVIII wieku: dom mieszkalny chlewnia, obecnie obora spichlerz - magazyn aleja lipowa domy, ul. Mickiewicza 2 (d.1), 4 (d. 2), 5 (d. 9), 6 (d. 3), 8 (d. 4), 9 (d. 11), 10 (d. 5), 19, z XVIII wieku, z połowy XIX wieku dom, ul. Rejtana 9 domy, Rynek 2, 3, 4, 5, 6, 8, 9, 10, 11, 13, 14, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, z XVIII wieku, z połowy XIX wieku, z połowy XX wieku dom, ul. Sienkiewicza 2 (d. Chrobrego 47), z XVIII wieku.