Ostatni akord - Andrzej Horubała
Ostatni akord to kolejny tom szkiców krytycznych Andrzeja Horubały. Wieńczący jego działalność jako komentatora kulturalnych wydarzeń, uważnego obserwatora artystycznych sezonów, arbitra oceniającego nowości i przywołującego klasyków.
55 tekstów drukowanych w latach 2016-2018 przeważnie w tygodniku "Do Rzeczy", w którym Horubała pełnił funkcję zastępcy redaktora naczelnego. 55 tekstów najwyższej próby, dalekich od neutralności i obojętności czy wzniosłego akademizmu.
W otwierającym książkę rozdziale „Wielcy” Horubała przygląda się wnikliwie głośnym monografiom Gombrowicza, Lema i Herberta, dzieli się uwagami o inscenizacji mickiewiczowskich „Dziadów” dokonanej przez litewskiego reżysera Eimuntasa Nekrošiusa, a także opisuje wystawę „Wyspiański” w krakowskim Muzeum Narodowym. Tu też prezentuje sylwetkę Tomasza Burka oraz recenzuje biografię Jacka Kuronia.
W kolejnej części zatytułowanej „Przewodnicy” prześwietla sylwetki popularnych duszpasterzy – ojców Adama Szustaka i Augustyna Pelanowskiego oraz księży Piotra Pawlukiewicza i Jana Kaczkowskiego. Bez taryfy ulgowej traktuje ich nauczanie, dzieli się swoimi wątpliwościami, ale i zachwytem.
Kontrowersyjnym obchodom pięćdziesiątej rocznicy Marca ’68 – spektaklom teatralnym i publikacjom, poświęcona jest kolejna część książki („Żydowskie brzemię”), w której nie zabrakło miejsca dla omówienia fenomenu prozy Marcina Wichy, laureata literackiej nagrody Nike w roku 2018.
Kolejne części poświęcone są głównie literackim premierom (Gretkowska, Masłowska, Żulczyk, Twardoch, Orbitowski, Sołtys, Wencel, Chmielewski). Tu też autor omawia „Teologię Polityczną”, twórczość Kwaśnickiej i Dakowicza, a także bierze na warsztat szeroko reklamowaną powieść „Miłość” Ignacego Karpowicza oraz kolejny, nie do końca uczciwy reportaż Jacka Hugo-Badera „Skucha”.
Wreszcie dwa bloki zamykające tom poświęcone są polskiemu kinu i teatrowi. Horubała przypomina swoje recenzje „Roja” i „Smoleńska”, notuje wrażenia z oglądania zremasterowanej wersji „Dekalogu” Krzysztofa Kieślowskiego oraz filmów o Lourdes. Omawia także spektakle Jana Klaty, Moniki Strzępki, Krystiana Lupy i Weroniki Szczawińskiej. Tu wreszcie czytelnik znajdzie głośny tekst „Nienawidzę Teatru Telewizji”, który swego czasu wzbudził sporo polemik i protestów.
Spis treści:
-
Wyspiański! (Wyspiański, Śliwińska)
-
Czyje „Dziady”? (Mickiewicz, Nekrošius)
-
Arcydzieło (Mickiewicz, Cieplak)
-
Ciała (Sienkiewicz, Koziołek)
-
Szymborska banalna (Rusinek, Bikont, Szczęsna)
-
Tropami mistrza, tropami zwodziciela (Gombrowicz, Suchanow)
-
Lem według Orlińskiego
-
Mistrz – Tomasz Burek
-
Monster Kuroń (Bikont, Łuczywo)
-
Herbert rozwłóczony (Franaszek)
-
Prorok namiętny (Pelanowski)
-
Nawrócony lubieżnik (Szustak)
-
Śmiech w Kościele (Pawlukiewicz, Kowalski)
-
Misja onkocelebryty (Kaczkowski)
-
Nicowanie mitu (Kaczkowski, Wilczyński)
-
Ars moriendi (Bieliński)
-
Polsko-żydowskie zapętlenia (Weksler-Waszkinel, Słobodzianek, Spišák)
-
Głupio się bawicie (Kleczewska, Kosiński, Siedlecka)
-
Wyjście z domu niewoli (Grynberg)
-
Elegia (Wicha)
-
Design (Wicha)
-
Niesamowita Kwaśnicka
-
Fenomen Dakowicza
-
Legenda o miłości (Budzyński, Ponikło)
-
Lekcja z Wencla
-
Peryferyjne smętki (Chmielewski)
-
Jak to działa? (Karłowicz, Cichocki, Gawin)
-
Strażnik systemu (Butkiewicz)
-
Szyderstwo i wierność (Gorządek, Szabłowski, Bernatowicz)
-
Krzeczkowski nierozpoznany (Karpiński)
-
Degeneraci z podziemnej Solidarności (Hugo-Bader)
-
Szczepan Twardoch – pisarz zawodowy
-
Żulczyk rządzi!
-
„Exodus”, czyli droga donikąd (Orbitowski)
-
Cienka zupka Gretkowskiej
-
Masłowska – zagadywanie pustki
-
Smuteczki Pawła Sołtysa
-
To nie miłość, to coming out (Karpowicz)
-
Mapka ideolo (Czapliński)
-
„Dekalog” po latach (Kieślowski)
-
Marzenie o cudzie (Sagols, Hausner, Bobkowski)
-
Wyśmienite kino Macieja Pieprzycy
-
Gorzka komunia (Zamecka)
-
Jerzego Zalewskiego kino wolnych Polaków
-
Filmowy hołd (Krauze)
-
Nienawidzę Teatru Telewizji
-
Niewinni? (Demirski, Strzępka)
-
Globisz cierpiący
-
Demolka w Narodowym (Miśkiewicz)
-
Ostatni akord Klaty
-
Popłuczyny po Klątwie (Błońska, Wichowska)
-
K. jak Kaczyński (Demirski, Strzępka, Krasowski)
-
Lupa – geniusz i grafoman
-
Aktualna sprawa Grzegorza P. (Rowicki, Ratajczak, Łazarewicz)
-
Genialna. Ferrante (Szczawińska)