Opracowanie zestawu testów do prognozy powodzenia w podoficerskich szkołach Milicji Obywatelskiej

Opracowanie zestawu testów do prognozy powodzenia w podoficerskich szkołach Milicji Obywatelskiej - Mieczysław Choynowski

Mieczysław Choynowski był jedną z najsilniejszych, najbardziej dynamicznych i równocześnie najbardziej kontrowersyjnych indywidualności polskiego powojennego świata psychologicznego, wykraczającą swoimi zainteresowaniami i działalnością poza ramy psychologii. Jak wiele innych twórczych indywidualności, zaangażowanych w poprawianie i udoskonalanie świata, nie miał łatwego życia. Jego kariera zawodowa przebiegała dramatycznie. Przeszedł przez polską psychologię jak meteor, wyciskając niezatarte piętno zarówno na rozwoju tej dyscypliny naukowej w naszym kraju, jak i na postawach, stylu myślenia i działania wielu ludzi, którzy się z nim zetknęli. Nie tylko psychologów. W ciągu stosunkowo krótkiego czasu swojej działalności naukowej w kraju, w trudnym okresie naszej historii – w latach 1950-1970, wprowadził twórczy ferment w polską psychologię i ożywił polskie środowisko psychologiczne. Utworzył dwa najbardziej w owym czasie nowoczesne i cenione przez środowiska w kraju i za granicą psychologiczne ośrodki badawcze, odpowiadające standardom światowej psychologii: Pracownię Psychologiczną w Kobierzynie (przy Szpitalu Psychiatrycznym Akademii Medycznej w Krakowie, którą kierował w latach 1950-1956) i Pracownię Psychometryczną Polskiej Akademii Nauk w Warszawie, którą kierował w latach 1958-1970. Mieczysław Choynowski nie był psychologiem z wykształcenia, podobnie jak Władysław Witwicki, Stefan Szuman, Tadeusz Tomaszewski, Stefan Baley, Bronisław Bigeleisen, Hans Eysenck, Jean Piaget, Zygmunt Freud i wielu innych twórców polskiej i światowej psychologii. Studiował matematykę na uniwersytecie w Poznaniu, architekturę na Politechnice Warszawskiej, filozofię, logikę i biologię na Uniwersytecie Warszawskim pod kierunkiem takich mistrzów, jak Tadeusz Kotarbiński, Stanisław Leśniewski, Jan Łukasiewicz, Alfred Tarski. W 1937 roku uzyskał magisterium z filozofii na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym UW