Ofiara Mszy Świętej, 1907 r.

Ofiara Mszy Świętej, 1907 r. - A. Reiners

Ofiara Mszy Świętej jest największym skarbem jaki Bóg ofiarował człowiekowi. W Niej zawierają się największe Tajemnice naszej wiary. Jezus Chrystus ofiaruje się za nas Ojcu Niebieskiemu, składa Siebie na ołtarzu i staje się Ofiarą Przebłagalną za nasze grzechy. Ta Ofiara jest najdoskonalszą, gdyż Syn Boży, Druga Osoba Trójcy Przenajświętszej składa Siebie w Ofierze, aby zadośćuczynić Bogu Ojcu za nasze grzechy. Ponawia Swoją Ofiarę z Golgoty, stając się Barankiem, Który oddaje Swoje Życie za nas Ojcu Niebieskiemu i w ten sposób gładzi nasze grzechy, aby otworzyć nam bramy Życia Wiecznego. Jezus Chrystus Ofiara Przebłagalna oddaje się Ojcu Niebieskiemu dla naszego zbawienia. Te najwznioślejsze tajemnice dokonują się podczas każdej Mszy Świętej. Ofiara Pana Naszego Jezusa Chrystusa jest dla każdego z nas ocaleniem i wyzwoleniem z niewoli grzechu, jednak potrzeba z naszej strony przyjęcia tej łaski, aby wejść w bliską relację z Jezusem Chrystusem, aby przyjąć Jego wielką Miłość.

Msza Święta to szczególny czas naszego łączenia się z konającym Chrystusem od Modlitwy w Ogrójcu, aż po Kalwarię, gdzie Pan Jezus umarł, wydając ostatnie tchnienie. Dlatego też, pamiętajmy o Ofierze Naszego Pana i łączmy się z Nim podczas każdej Mszy Świętej, aby Jezus nie czuł się osamotniony w swoim cierpieniu. Wejdźmy w głęboką relację z cierpiącym Jezusem i podążajmy za Nim do końca, aby otrzymać pełnię łask i stać się Jego przyjaciółmi, których zaprosi do Swojego Królestwa.