Od Wilna po Dyneburg, 1930 r.

Od Wilna po Dyneburg, 1930 r. - Wacław Lipiński

Wilno Vilnius Ilustracja według wskazówek zegara: kościół św. Anny, baszta Giedymina, centrum biznesowe miasta, Pałac Prezydencki, ul. Zamkowa, Ostra Brama Herb Flaga Herb Flaga Dewiza: Unitas, justitia, spes (Jedność, sprawiedliwość, nadzieja) Commons Multimedia w Wikimedia Commons Wikicytaty Cytaty w Wikicytatach Wikisłownik Hasło w Wikisłowniku Wikipodróże Informacje w Wikipodróżach Strona internetowa Portal Portal Litwa, Łotwa i Estonia Wilno (lit. Vilnius wymowa i, biał.łot. Viļņa, niem. – stolica Litwy, stolica Wielkiego Księstwa Litewskiego, po unii lubelskiej nie utrzymało formalnych funkcji stolicy Rzeczypospolitej Obojga Narodów, od 1920 do 1922 jako stolica Litwy Środkowej, w latach 1922–1939 w granicach II RP (jako stolica województwa wileńskiego), na Pojezierzu Wileńskim, nad Wilią, u ujścia Wilejki. Liczba ludności miasta w 2017 roku wyniosła 545 tys. mieszkańców, wraz z aglomeracją ok. 800 tys. Największe pod względem powierzchni miasto w krajach bałtyckich, duży ośrodek gospodarczy, finansowy, przemysłowy oraz węzeł komunikacyjny (kolejowy i drogowy, port lotniczy, ośrodek kulturalny i naukowy; 8 uniwersytetów, w tym Uniwersytet Wileński (1579); cenny zespół obiektów zabytkowych wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO w 1994. Wielki ośrodek religijny; ponad 40 kościołów rzymskokatolickich, w tym: sanktuarium Matki Bożej Ostrobramskiej, sanktuarium Miłosierdzia Bożego, Bazylika archikatedralna, a także ok. 20 cerkwi prawosławnych, kościoły protestanckie, 3 synagogi żydowskie, kienesa karaimska, cerkiew staroobrzędowców i meczet (obecnie nieistniejący).