Ochrona zabytków sztuki zeszyt od 1 do 4 część II ok 1931 r.

Ochrona zabytków sztuki zeszyt od 1 do 4 część II ok 1931 r. - Jerzy Remer (red.)

Ochrona zabytków sztuki zeszyt od 1 do 4 część II 

Warszawa 1930-1931.

Strony od 243 do 488 str.

Jerzy Ludwik Remer (ur. 1888 w Zatorze, zm. 16 lutego 1979 w Toruniu) – polski historyk sztuki i konserwator zabytków, generalny konserwator zabytków w latach 1930–1937, wieloletni dyrektor Muzeum Okręgowego w Toruniu. Ukończył historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim. W zawodzie konserwatora zabytków praktykował w Paryżu. Od początku niepodległej RP pracował w urzędach konserwatorskich – najpierw w Częstochowie i w Kielcach a później w Wilnie. Od 1930 był generalnym konserwatorem zabytków. Został odsunięty ze stanowiska w 1937 i przeniesiony do Krakowa, kiedy sprzeciwił się zamierzonemu zakupowi i wywiezieniu do Warszawy późnogotyckiego poliptyku św. Jana Jałmuźnika z klasztoru Augustianów w Krakowie. W okresie międzywojennym pracował w kilku organizacjach, zajmujących się ochroną zabytków: Towarzystwie Opieki nad Zabytkami Przeszłości, Polskim Związku Historyków Sztuki, Towarzystwie Ochrony Sztuki Ludowej, Polskim Towarzystwie Krajoznawczym oraz w Międzynarodowej Komisji Zabytków Historycznych. W latach 1931–1932 był redaktorem czasopisma Ziemia.