Ochrona przed korozją

Ochrona przed korozją

1. Sposoby ochrony przed korozją 1.1. Modyfikacja środowiska korozyjnego Modyfikacja środowiska korozyjnego polega na usuwaniu składników korozyjnych ze środowiska, w którym pracują lub są magazynowane chronione wyroby. Jako przykłady zastosowania tej metody mozna wymienić: a) wyeliminowanie z wody tlenu (jako depolaryzatora) poprzez nasycenie azotem lub dodatek do wody substancji wiążących tlen, b) zobojętnianie substancji kwaśnych w wodzie, np. poprzez dodatek wapna, c) usuwanie z wody soli za pomocą wymieniaczy jonowych, d) obniżenie wilgotności powietrza przez osuszanie lub podwyższanie temperatury w pomieszczeniu magazynowym, e) usuwanie cząstek zanieczyszczeń stałych z powietrza lub wody przez filtrację. 1.2. Zastosowanie inhibitorów Inhibitory są to substancje, które powodują zmniejszenie szybkości reakcji (w przeciwieństwie do katalizatorów). Inhibitorami korozji nazywamy więc substancje, które w środowisku korozyjnym powodują zmniejszenie szybkości korozji w wyniku zahamowania procesu anodowego i/lub katodowego w ogniwach korozyjnych. Rozróżniamy zatem: a) inhibitory anodowe hamujące anodowy proces roztwarzania metalu, b) inhibitory katodowe hamujace katodowy proces depolaryzacji, c) inhibitory organiczne anodowo – katodowe; są to przeważnie inhibitory adsorpcyjne o działaniu podwójnym, co oznacza, że są one zdolne hamować równocześnie procesy anodowe i katodowe. 1.3. Ochrona elektrochemiczna Metody ochrony elektrochemicznej polegają na zmianie potencjału elektrodowego metalu w celu zapobieżenia lub ograniczenia jego rozpuszczania. W zależności od kierunku przesuwania potencjału elektrodowego chronionego metalu do wartości niższych lub wyższych (do zakresu pasywnego) rozróżniamy metody ochrony katodowej i anodowej.