O senatorze doskonałym

O senatorze doskonałym - Wawrzyniec Grzymała

Traktat Goślickiego O Senatorze doskonałym przedstawia uniwersalany, wyrastający z korzeni śródziemnomorskiej kultury wzorzec optymalnego senatora, a więc członka zespołu doradców powołanych do życia w antycznej Grecji i Rzymie. Goślickiego interesuje przesłanie moralne, wizerunek przejrzystego wzorca etycznego senatora podporządkowany służbie Rzeczypospolitej. Odwołuje się więc do śródziemnomorskich archetypów kultury antycznej, które są wpisane nie tylko w dzieła Arystotelesa, Platona czy Cycerona, lecz którymi przeniknięta jest europejska myśl polityczna, zwłaszcza zakorzeniona we wzorcach osobowych, a więc w etosie chrześcijańskich władców europejskich. Jagiellonowie - stwierdza Goślicki - nie czytali Platona i Arystotelesa, choć zbudowali swe państwa-monarchie na zasadach przez nich upowszechnionych. Najważniejszą bowiem rzeczą dla króla i senatora jest miłość ojczyzny i posłuszeństwo prawu, które razem z obyczajami są fundamentem pospolitej rzeczy. Przekładu na język polski dokonano z pierwszego wydania z 1568 roku. Edycje równoległą tekstu łacińskiego oparto również na wskazanym wydaniu, zestawiając tekst pierwszego wydania z wydaniem Bazylejskim z 1593 roku.