Nowy karakter Polski

Nowy karakter Polski

Nowy karakter polski – książka wydana przez Jana Januszowskiego w 1594 roku w Oficynie Łazarzowej w Krakowie. Zawierała trzy traktaty o ortografii polskiej autorstwa: Łukasza Górnickiego, Jana Kochanowskiego i samego Januszowskiego. Do złożenia tekstów wydawca użył zaprojektowane przez niego jedne z pierwszych polskich krojów pisma: „karakter prosty” i „karakter ukośny”. Czcionka Januszowskiego została przygotowana dla jego drukarni w giserni Konrada Forstera. Krój tej czcionki był pierwszą propozycją stworzenia pisma drukowanego specjalnie dla języka polskiego, którego pisownia w tamtych czasach przechodziła dopiero fazę ujednolicenia. Spotkał się on jednak z krytyką i nie stał się pismem narodowym. Czcionka była inspirowana odręcznym pismem autora, posiada ligatury. Z powodów finansowych Januszowski rzadko korzystał z tej czcionki i raczej w krótkich tekstach. Przed Januszowskim pionierami polskiego liternictwa w druku byli Florian Ungler i Hieronim Wietor.