Nowa literatura w nowej Polsce 1933 r.

Nowa literatura w nowej Polsce 1933 r. - Leon Pomirowski

Leon Pomirowski (ur. 30 lipca 1891 w Warszawie – zm. 31 marca 1943, Majdanek) – polski krytyk literacki.

Studiował w Berlinie i Paryżu. Po studiach pracował jako nauczyciel. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej 1920. Debiutował na łamach „Wiadomości Literackich”. Na podstawie rozprawy Doktryna a twórczość uzyskał doktorat na Uniwersytecie Jana Kazimierza. W 1933 opublikował panoramę literatury międzywojennej pt. Nowa literatura w nowej Polsce. W 1937 został odznaczony Złotym Wawrzynem, przyznawanym przez Polską Akademię Literatury, za prace krytycznoliterackie dotyczące perspektyw realizmu. W czasie II wojny światowej brał udział w konspiracji. Po aresztowaniu został osadzony w obozie na Majdanku, gdzie zmarł na tyfus.

Pomirowski był zwolennikiem literackiego autotelizmu. Głosił prymat ideału formy nad ideałem treści, twierdząc, że literatura działa poprzez estetykę. Ostrzegał przed nakładaniem na literaturę obowiązków społecznych i narodowych. Na tym tle polemizował z dawniejszymi pracami Stanisława Brzozowskiego oraz współczesnym sobie Janem Nepomucenem Millerem i krytyką marksistowską. Sam opowiadał się za umiarkowaną krytyką formalną, jednak nie w tak skrajnej postaci, jak formizm czy teoria Czystej Formy.