Niemcy, Rosja i kwestia polska

Niemcy, Rosja i kwestia polska - Roman Dmowski

Niemcy, Rosja i kwestia polska – praca autorstwa Romana Dmowskiego, w której autor, zakładając nieuniknioność konfliktu niemiecko-polskiego, postulował oparcie się na sojuszu rosyjsko-francuskim, gdzie sukces Rosji miał urzeczywistnić zjednoczenie wszystkich ziem polskich. W 1907 Dmowski nawiązał kontakty z brytyjskim dyplomatą w Rosji Bernardem Paresem. Kontakty z Anglikami utrzymywał w czasie swej podróży na zachód Europy latem 1907. Po rozwiązaniu II Dumy 3 czerwca 1907, Dmowski wyjechał do Rapperswilu na posiedzenie Komisji Nadzorczej Skarbu Narodowego (sierpień), a następnie udał się do Glion nad Jeziorem Genewskim, gdzie do połowy września pisał swoje geopolityczne opracowanie. Książka była pisana z myślą o czytelniku zagranicznym[6]. Dmowski skupił się na trzech zasadniczych zagadnieniach: przedstawieniu sprawy polskiej, ukazaniu sytuacji międzynarodowej i na problematyce rosyjskiej. Jako najważniejszy ośrodek polskości uznał Królestwo Polskie. Jednocześnie wprost sformułował myśl, ze głównym wrogiem polskości są Niemcy i w ten sposób zerwał z tradycją polskiej myśli politycznej, upatrującej nieprzyjaciela w Rosji. Dmowski twierdził, że zjednoczone Niemcy są potęgą zdolną do ekspansji na arenie międzynarodowej i podporządkowały sobie w tym celu Austro-Węgry i Turcję. Krajem zdolnym powstrzymać Cesarstwo Niemieckie była według niego Anglia, mająca wsparcie Francji i Japonii. W części trzeciej swej pracy zwracał się do Rosjan z komunikatem, że w zbliżającym się konflikcie Polacy mogą stanąć po ich stronie. Wykazywał, że polityka Petersburga wobec polskości stoi w sprzeczności z jego interesami geopolitycznymi i jest wyrazem uległości wobec Berlina i germanofilów.