Neurologia kliniczna w praktyce

Neurologia kliniczna w praktyce

„Neurologia kliniczna w praktyce – homeostaza mózgu”, zawiera interdyscyplinarne spojrzenie na czynności układu nerwowego, diagnostykę i leczenie najczęściej spotykanych zaburzeń w praktyce lekarskiej. Perspektywą neurologii jest myślenie kliniczne, które pozwala ocenić sprawność układu nerwowego, jego działania od strony poznawczej i ruchowo-koordynacyjnej. Każda czynność w warunkach zdrowia i patologii klinicznej, wywołuje zmiany w równowadze ogólnoustrojowej, którą Walter Cannon nazwał homeostazą. Centrum równowagi ogólnoustrojowej znajduje się w mózgowiu – tworze siatkowym pnia mózgu. Najczulszym regulatorem równowagi – homeostazy jest pniowy ośrodek oddechowy. Głowna regulacja odbywa się przez pobór tlenu (wdech) i wydalanie dwutlenku węgla (wydech). Zmiany zachodzące w krzywej oddechowej i jej energetyczność dają wgląd w homeostazę mózgu oraz homeostazę ogólnoustrojową. Dlatego stworzono narzędzie i opracowano metodę – nazwane Fraktalną Spirografią Mózgową (FSGM) – monitorujące pracę pniowego ośrodka oddechowego. Z charakterystyki oddechowej, można odczytać aktualną homeostazę i jej dynamikę (energetyczność) w zdrowiu i patologii człowieka, co ma duże znaczenie w monitorowaniu stanów zagrożenia życia.