Nauka o chorobach wewnętrznych, tom I-IV

Nauka o chorobach wewnętrznych, tom I-IV - Witold Orłowski

Tom I - 1978 r.,802 s.
Tom II - 1978 r., 1587 s.
Tom III - 1978 r.., 2387 r s.
Tom IV- 1978 r., 3196 s.

Interna, czyli choroby wewnętrzne  (popularnie nazywane interną z języka  łacińskiego "internus" - wewnętrzny) – to najszersza specjalizacja medycyny zajmująca się chorobami wszystkich układów i narządów. Lekarz internista zajmuje się chorobami układu pokarmowego, oddechowego, krążenia, chorobami reumatoidalnymi i wieloma innymi.

Witold Eugeniusz Orłowski urodził się w roku 1874 w ówczesnej Guberni Mińskiej. W wieku 22 lat ukończył medycynę w Wojennej Akademii Medycznej w Petersburgu. W roku 1896 rozpoczął pracę lekarską jako wolontariusz w Klinice Chorób Wewnętrznych Profesora Pasternackiego, zakończył zaś w roku 1960 jako Kierownik IV Zakładu Chorób Wewnętrznych Studium Doskonalenia Lekarzy i ordynator oddziału w Szpitalu przy ul. Czerniakowskiej 231, który w tym czasie był szpitalem wojewódzkim dla województwa Warszawskiego. W sumie długie życie Profesora W. Orłowskiego, trwające przeszło 92 lata, zmarł, bowiem 2 grudnia 1966 roku wypełniało aż 64 lata pracy lekarskiej. Pracował niezwykle intensywnie, gdyż w wieku 29 lat w roku 1903 rząd Carski zatwierdził habilitację doktora W. Orłowskiego. W dniu 2 marca 1907 roku nastąpiło podpisanie przez Cara nominacji docenta Witolda Orłowskiego na stanowisko profesora nadzwyczajnego. Wówczas Profesor miał tylko 33 lata.