Nasz Udział we Mszy Św. , 1947 r.

Nasz Udział we Mszy Św. , 1947 r. - Władysław Spikowski

Zapowiedziana przez Sobór Watykański II w Konstytucji o Świętej Liturgii reforma liturgiczna miała na celu ożywić uczestnictwo wiernych w kulcie sprawowanym w Kościele, szczególnie we Mszy Świętej. Chodzi bowiem o to, aby „chrześcijanie w tym misterium wiary (Eucharystia) nie uczestniczyli jak obcy lub milczący widzowie, lecz aby przez obrzędy i modlitwy misterium to dobrze rozumieli, w świętej czynności brali udział świadomie, pobożnie i czynnie, by kształtowani przez słowo Boże, posilali się przy stole Ciała Pańskiego i składali Bogu dziękczynienie; aby ofiarowując niepokalaną Hostię nie tylko przez ręce kapłana, lecz także razem z nim, uczyli się ofiarowywać samych siebie i za pośrednictwem Chrystusa z każdym dniem doskonalili się w zjednoczeniu z Bogiem i wzajemnie ze sobą, aby ostatecznie Bóg był wszystkim we wszystkich” (KL 48). W powyższym tekście ojcowie soborowi określili, na czym ma polegać nasz udział w liturgii Mszy Świętej. W artykule pragnę Szanownym i Drogim Czytelnikom przypomnieć (z braku miejsca przynajmniej pobieżnie), jak ma wyglądać nasz udział we Mszy Świętej, szczególnie niedzielnej i świątecznej.