Narodowe siły zbrojne tom 2

Narodowe siły zbrojne tom 2 - Leszek Żebrowski

Narodowe Siły Zbrojne (NSZ) – polska konspiracyjna organizacja wojskowa obozu narodowego działająca w latach 1942–1947[1], licząca w szczytowym okresie rozwoju około 75 tysięcy ludzi[2]. W czasie okupacji niemieckiej walczyła z Niemcami i zwalczała polskie formacje komunistyczne: Gwardię Ludową, Armię Ludową oraz partyzantkę radziecką i bandy rabunkowe[3]. W okresie późniejszym brała udział w tzw. powstaniu antykomunistycznym walcząc przeciw Armii Czerwonej, NKWD, formacjom Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego (Korpus Bezpieczeństwa Wewnętrznego i in.) i ludowego Wojska Polskiego. NSZ są często oskarżane o współpracę z Niemcami w końcowej fazie wojny[4][5][6][7][8][9][10], co wynika z działań niektórych ugrupowań, sprzecznych jednak z rozkazem komendanta głównego NSZ[11] i za taką działalność Komenda Główna NSZ wydała wyrok śmierci[12]. Oskarżana również o antysemityzm[13][14][15]. Niektóre jednostki NSZ nie podporządkowały się także legalnym władzom RP na uchodźstwie w Londynie i prowadziły bratobójcze walki z innymi polskimi formacjami partyzanckimi[13][16].