Nalibocka Puszcza

Nalibocka Puszcza - Praca Zbiorowa

Absolwent polonistyki na Uniwersytecie Wrocławskim (1955, mgr - Analiza słowotwórstwa śląskich nazw miejscowych w niemiecko-łacińsko-polskim słowniku Kuschiusa z XVII wieku). Następnie dziennikarz w piśmie "Głos Koszaliński". Doktorat w 1969 (Polscy robotnicy przymusowi w rolnictwie Pomorza Zachodniego 1939-1945)". Habilitacja w 1999 (Życie kulturalno-oświatowe w obozach polskich jeńców wojennych w Niemczech i Związku radzieckim w latach drugiej wojny światowej). W latach 1963-1967 kierownik Referatu Historii Partii w Komitecie Wojewódzkim PZPR w Koszalinie. W latach 1958-1968 pracownik Stacji Naukowej Polskiego Towarzystwa Historycznego w Słupsku, w okresie 1968-1975 w Koszalińskim Ośrodku Naukowo-Badawczym (przez pewnie czas dyrektor). Był też dyrektorem Muzeum Okręgowego w Koszalinie oraz prodziekanem Wydziału Humanistycznego Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Słupsku oraz dyrektorem Instytutu Historii WSP w Słupsku (1981-1984). Od 1993 do 1999 był redaktorem naczelnym pisma "Ziemia Oszmiańska", nieregularnego pisma Związku Polaków na Białorusi (oddział w Oszmianie) wydawane przy wsparciu Towarzystwa Miłośników Wilna i Kresów Wschodnich w Koszalinie. Założyciel i wieloletni prezes Towarzystwa Przyjaciół Wilna i Kresów Wschodnich. Przewodniczący komitetu organizacyjnego budowy pierwszego w Polsce Pomnika Ofiar Bolszewizmu (odsłonięty w Koszalinie 19 listopada 1989 roku).