Myśli przewodnie fizjologii roślin, t.II 1923 r.

Myśli przewodnie fizjologii roślin, t.II 1923 r. - Emil Godlewski

Emil Godlewski (ur. 30 czerwca 1847 w Krasocinie, zm. 11 września 1930 w Krakowie) – polski botanik, chemik rolny, twórca polskiej szkoły fizjologii roślin, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, Uniwersytetu Lwowskiego i Akademii Rolniczej w Dublanach.

Członek korespondent (1887) i czynny Akademii Umiejętności (od 1919 Polskiej Akademii Umiejętności); w latach 1918-1920 - jej wiceprezes; w latach 1902-1904 i 1914-1920 - dyrektor Wydziału Matematyczno-Przyrodniczego AU, następnie PAU; od 1873 - współpracownik (od 1887 - członek) jej Komisji Fizjograficznej; w latach 1913-1915, 1917, 1917-1919 - przewodniczący Komisji Fizjograficznej; w latach 1898-1911 - przewodniczący Sekcji Rolniczej AU. W 1911 mianowany członkiem korespondentem Akademii Francuskiej w Paryżu. Po uzyskaniu niepodległości pierwszy dyrektor Państwowego Instytutu Naukowego Gospodarstwa Wiejskiego w Puławach.

Położył ogromne zasługi w badaniach nad chemią rozwoju białka i nad nitryfikacją. Prowadził badania nad absorpcyjnymi właściwościami ziemi ornej, oraz nad wzrostem roślin i procesem oddychania organizmów roślinnych; współodkrywca procesu oddychania beztlenowego u roślin. Odkrył, że rośliny mogą przyswajać kilkaset razy więcej kwasu węglowego, niż go jest normalnie w powietrzu. Badał także gospodarkę wodną roślin,a w 1884 ogłosił własną teorię ruchu wody w roślinach.

Odkrycia jego trwale zapisały się na poczet nauki światowej i były one niemal wyłącznie dokonywane w polskich laboratoriach (m.in Warszawa, Kraków, Lwów, Dublany). Opublikował m.in. Myśli przewodnie fizjologii roślin (tomy 1-2, 1923, 1933)