Mosty Warszawy

Mosty Warszawy - W. Sterner

5 kwietnia 1573 roku w Warszawie zakończono budowę pierwszego stałego mostu w tym mieście, zwanego Mostem Zygmunta Augusta. Most był w tamtych czasach tak wybitnym i nowatorskim dziełem inżynierii, że mówiono o nim w całej Europie. Zygmunt August, kursując nieustannie między Wilnem a Krakowem, wpadł na pomysł, aby gdzieś pośrodku drogi między tymi miastami odbywały się w przyszłości wspólne sejmy Korony i Litwy. Tym centralnym miejscem okazała się, niewielka jeszcze wówczas, Warszawa. Przez Wisłę przeprawiano się wtedy łodziami i promami, a posiadaczami jedynego, nadanego 200 lat wcześniej zezwolenia na przeprawę promową, była rodzina Jeżewskich. Najpierw więc król musiał „dogadać się” z rozeźlonym seniorem rodu, który nie bez racji narzekał na utratę źródła dochodu. Wreszcie odkupiono od Stanisława Jeżewskiego przywilej, dając mu w zamian, jak wynika z „Księgi Lustracyjnej Starostwa Warszawskiego”, wsie Przekory i Dobra Wola, 40 włók lasu ze wsią Cisse, młyn Rajek, pół młyna Czaczka oraz 200 florenów rocznie. Głównym budowniczym mostu został niejaki Erazm Cziotko z Zakroczymia, który do śmierci podpisywał się obok nazwiska tytułem „fabrikator pontis Varszoviensis”. W bezpośrednią budowę zaangażowani byli również, bardziej od strony organizacyjnej, Zygmunt Wolski, kasztelan czerski i starosta warszawski, oraz ks. Kasper Szedloch, kanonik warszawski i sekretarz królewski. Most był drewniany, oparty na kilkunastu podporach stałych i pięciu łyżwowych od strony Pragi. Miał około 500 m długości, był więc najdłuższym mostem ówczesnej Europy. Znany podróżnik i kronikarz niemiecki, Georg Braun, w swym dziele „Przegląd głównych miast całego świata” wydanym w Kolonii w 1617 r. donosił