Missale Romano-Seraphicum, 1931r.

Missale Romano-Seraphicum, 1931r. - H. Dessain

Mszał Rzymski;(łac.;Missale Romanum) – najważniejsza księga liturgiczna w Kościele katolickim obrządku rzymskiego, zawierająca teksty stałych i zmiennych części;mszy. Mszał zawiera wskazówki potrzebne do sprawowania tej Najświętszej Ofiary oraz dotyczące szczególnych celebracji związanych z poszczególnymi obchodami i okresami;roku liturgicznego. Powstał z połączenia następujących ksiąg:;sakramentarza,;lekcjonarza,;graduału;i „Ordines Romani”. Na jego układ miał wpływ;ryt rzymski;oraz;ryt gallikański. Oto kolejne;edycje typiczne;mszału rzymskiego: 14 lipca 1570 –;Pius V;bullą;Quo primum;promulgował pierwszy mszał obejmujący całość liturgii; 7 lipca 1604 –;Klemens VIII;dokonał nieznacznej korekty mszału Piusa V; 2 września 1634 – nowa edycja mszału, wydana przez;Urbana VIII; 1884 – nowa edycja mszału, wydana przez;Leona XIII; 25 lipca 1920 –;Benedykt XV;wydał nowy mszał, z uwzględnieniem zmian dokonanych przez;Piusa X; 1955 –;Pius XII;zatwierdził nowe wydanie mszału, dopuścił możliwość częściowego stosowania języków narodowych, zreformował obrzędy Wielkiego Tygodnia (też;Liturgii godzin); 1962 –;Jan XXIII;m.in. dodał do;Kanonu mszy;wezwanie do św. Józefa i usunął przymiotnik;perfidis;(łac.;wiarołomni) używany w stosunku do;Żydów;podczas liturgii;Wielkiego Piątku;(Oremus et pro perfidis Judaeis) w 1970 r.;Paweł VI;wydał nowy mszał, zmieniający obrzędy mszy św. w znacznym stopniu (zobacz:;Porównanie form rytu rzymskiego); 1975 – nowa edycja mszału, wydana przez;Pawła VI; 2002 – III wydanie mszału za pontyfikatu;Jana Pawła II. Zawarto w nim nową redakcję;Wprowadzenia Ogólnego do Mszału Rzymskiego. Publikacja III wydania była owocem długiego procesu rozeznawania kościelnego.;Kongregacja ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów;pracowała nad nim od 1996 r. 2008 – poprawione wydanie mszału, wydane z polecenia papieża;Benedykta XVI.