Mimetyka i mitologia Platona

Mimetyka i mitologia Platona - Elżbieta Wolicka

Zasadniczym trzonem książki są trzy kolejne rozdziały poświęcone epistemologicznej genezie oraz hermeneutycznej funkcji mitów filozoficznych Platona w świetle centralnej kategorii mimesis – odwzorowania przez analogię. Kluczowa rola, jaką pełni schemat i metoda analogii oraz mitycznego obrazowania, usprawiedliwia, moim zdaniem, nadanie filozofii Platona miana hermeneutyki – sztuki interpretacji. [...] Pytanie, jakie sobie stawiam w punkcie wyjścia, dotyczy w pierwszym rzędzie reguł Platońskiej sztuki interpretacji, uciekające się do mitu jako hermeneutycznego narzędzia. Interpretację rozumiem jako sposób wypowiedzi, a także jako jego uzasadnienie. [Elżbieta Wolicka, „Przedmowa″]. Książka napisana jest dość trudnym analitycznym językiem (wszak to praca naukowa w ramach jednego z projektów badawczych) i jej lektura może sprawić pewne trudności. Proszę się jednak nie zrażać. Zdecydowanie warto włożyć nieco wysiłku, by przekonać się, jaki był stosunek Platona do mitów. A był on niejednoznaczny i nieoczywisty.