Matematyka polska epoki Oświecenia

Matematyka polska epoki Oświecenia - Witold Więsław

Celem wykładu jest przedstawienie poziomu i rozwoju nauk matematycznych na ziemiach polskich w okresie 1740–1832, tzn. w okresie przyjmowanym jako Oświecenie w Polsce. Po kasacie zakonu jezuitów w 1773 roku, Komisja Edukacji Narodowej – pierwsze ministerstwo edukacji w świecie – zorganizowało nowy system edukacji w Polsce, oparty na nowych programach, nowych nauczycielach i nowych podręcznikach w języku polskim. Omówione zostaną reformy nauczania w szkołach i na uniwersytetach, w tym najwaŜniejsza, reforma Komisji Edukacji Narodowej (KEN), w oparciu o Ustawę Edukacyjną (1783). Skutkiem reform był wzrost poziomu matematyki w Polsce, w szczególności na uniwersytetach, w Szkole Głównej Koronnej (Kraków) i Szkole Głównej Litewskiej (Wilno). Po upadku państwa polskiego w 1795 roku, nadal funkcjonowały polskie uniwersytety w Krakowie i w Wilnie. Pojawiły się nowe działy matematyki w programach nauczania na uniwersytetach. W 1816 utworzono Uniwersytet Warszawski, zamknięty po powstaniu listopadowym w 1831 roku. Matematycy polscy zaczęli publikować swoje prace w czasopismach międzynarodowych. Dzięki wysokiemu poziomowi edukacji, w tym matematyki, zapoczątkowanemu przez Komisję Edukacji Narodowej, naród polski zachował swoją toŜsamość w ciągu 123 lat niewoli.