Manowce keynesizmu

Manowce keynesizmu - Ryszard Szewczyk

Fragment książki: "W ekonomii klasycznej i wszystkich teoriach na niej zbudowanych siła robocza, zwana dziś raczej – zgodnie z zasadą tzw. poprawności politycznej – usługą pracy, została potraktowana jako jeden z czynników produkcji, a więc jako towar, który kupuje się na rynku. „Nośniki” tej siły roboczej czyli ludzie zatrudniający się w charakterze pracowników najemnych, potrzebują do życia różnych rzeczy, których sami na ogół nie mogą wytworzyć i dlatego muszą je kupić u innych na rynku. Ludzie ci mogą sprzedawać jedynie swoje usługi, ale nie są to – jak chcą teoretycy ekonomii politycznej – abstrakcyjne usługi pracy, lecz – jak dowodzę w eseju pt.: „Produkcja, wymiana, płaca robocza” – usługi określonego rodzaju, np. fryzjerskie, księgowe, odlewnicze, menadżerskie itp. O tym, czy usługi te zostaną sprzedane , przesądzają potrzeby innych uczestników rynku. Istnienie bezrobocia wynika zatem wyłącznie z braku zapotrzebowania na konkretne usługi oferowane przez tych, którzy są bezrobotni. Usług oferowanych przez bezrobotnych nikt nie potrzebuje, a więc praca tych ludzi nie ma sensu. Nie jest to oczywiście dla osób bezrobotnych przyjemne, ale też nie ma żadnych powodów, aby ktokolwiek poza samymi zainteresowanymi musiał mieć z tej przyczyny wyrzuty sumienia".