Malarstwo flamandzkie i holenderskie

Malarstwo flamandzkie i holenderskie - Pierre Courthion

Zarówno w Holandii jak i we Flandrii dominował obraz typu gabinetowego, małoformatowy przeznaczony do kontemplacji i traktowany jako obiekt kolekcjonerskich pasji. Dominujące początkowo tematy religijne ustąpiły miejsca kompozycjom o charakterze świeckim np. scenom z życia codziennego, portretom, pejzażom, martwym naturom, widokom wnętrz kościołów, morskim krajobrazom oraz scenom alegorycznym i mitologicznym, w których specjalizowali się poszczególni malarze. W tym czasie wzrosła rola artysty i samej twórczości. Trzeźwi Holendrzy mało interesowali się pełnym patosu barokowym malarstwem ówcześnie rządzącym w Europie. Ich sztuka przeznaczona była przede wszystkim do ozdoby mieszczańskich i chłopskich domów, obrazy były traktowane jako dobra lokata finansowa, interesowali się też nimi przedstawiciele wszystkich warstw społeczeństwa. Rozwijający się rynek handlu dziełami sztuki, nowe wątki tematyczne, bogactwo Holandii i rozwój technik graficznych sprawiły, że niderlandzkie prowincje uchodziły za dostawców obrazów i grafik na wielką skalę. W obrazach obserwujemy moralizatorskie spojrzenie na świat poszerzone o motywy emblematyczne i nową świadomość realności wyrażoną zwłaszcza w podejściu do natury, pewność siebie uwidocznioną w portretach, pełne tkliwości i czułości oddanie własnej przestrzeni życiowej oraz rzeczy codziennego użytku.