Kurs odlewnictwa 3 tomy Około 1938 r.

Kurs odlewnictwa 3 tomy Około 1938 r. - Kazimierz Gierdziejewski

Tom 1: Topienie metalu w odlewach. 1930 r. - 322 str.

Tom 2: Metrale nieżelazne i ich stopy w odlewnictwie. 1938 r. - 245 str.

Tom 3: Materiały formierskie, ich zastosowanie i przeróbka w odlewnictwie. 1939 r. - 296 str.

Kazimierz Gierdziejewski (ur. 10 kwietnia 1888 w Kutaisi[1], zm. 29 sierpnia 1967) – polski inżynier, profesor odlewnictwa. Urodził się w Kutaisi, w obecnej Gruzji. W 1910 ukończył politechnikę w Petersburgu, po czym pracował w odlewni w fabryce parowozów R. Hartmana w Ługańsku. Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę, w 1920 r. powrócił do kraju. Od 1921 r. kierował odlewnią "Poladżel". Zaprojektował następnie odlewnię Zakładów Mechanicznych Ursus i kierował jej budową, ukończoną w 1926. Następnie pełnił funkcję dyrektora Fabryki Metalurgicznej "Ursus".

Od 1927 wykładał odlewnictwo na Wydziale Mechanicznym Politechniki Warszawskiej, organizując w kierowanym przez siebie Zakładzie Odlewnictwa pierwszą polską placówkę badawczą odlewnictwa. Zajmował się też tworzeniem szkół zawodowych odlewnictwa oraz rozwojem i racjonalizacją organizacji przemysłu odlewniczego oraz zagadnieniami normalizacji. Był także członkiem Rady dla Spraw Metalurgii i Metaloznawstwa przy Ministerstwie Spraw Wojskowych. W 1938 r. został wiceprezesem Polskiego Związku Badania Materiałów. Prowadził też działalność naukową na forum zagranicznym - w 1935 został wybrany na prezesa Międzynarodowego Komitetu Technicznych Stowarzyszeń Odlewniczych CIATF, wchodził też w skład Międzynarodowej Komisji Metod Badania Żeliwa.

Podczas II wojny światowej zorganizował Państwową Szkołę Metaloznawczo-Odlewniczą w Warszawie, wykładał też na tajnych kompletach. Po wojnie w 1946 został dyrektorem Instytutu Odlewnictwa w Krakowie, usunięty z tej funkcji w 1952 przez ówczesnego ministra przemysłu. Po 1956 powrócił do Instytutu Odlewnictwa, początkowo jako doradca. Był jednym z założycieli (w 1936) i działaczem Stowarzyszenia Technicznego Odlewników Polskich "STOP", w 1967, na krótko przed śmiercią, został wybrany jego prezesem.