Ku urbanologii

Ku urbanologii - Stanisław Lose

Urbanologia to w miarę zwarta teoria życia człowieka w przestrzeni zurbanizowanej; prezentuje uwarunkowania człowieka w społeczności i w jej terytorium. Jest próbą wyłuskania z różnych teorii, z różnych dziedzin badawczych pewnych faktów, zdarzeń i sytuacji które autorowi wydają się być istotne a ich scalenie możliwe i owocne. To scalenie pozwala wyciągnąć nowe wnioski i dostrzec możliwości ale i ograniczenia w rozwoju urbanizacji. We wszystkich od tysiącleci kształtowanych siedliskach ludzkich, mimo odmiennych wektorów rozwojowych człowiek zachowuje się podobnie. Poszukuje tego samego. Mimo różnic religijnych, kulturowych, historycznych, rasowych, klimatycznych poszukuje bezpieczeństwa dla siebie i swoich bliskich. Urbanizacja a więc zagregowanie społeczne w terytorium, organizacja pracy i integracji oraz adaptacja zajmowanego terytorium to podstawowe instrumenty na tej drodze. Czy człowiek rozwijał się wewnętrznie na swej urbanizacyjnej drodze? Jakie są warunki a jakie ograniczenia rozwoju człowieka zurbanizowanego… urbanicznego? Jako zjawisko urbaniczne nazwiemy miasto wraz z jego dynamiczną strukturą mieszkańców, ich strukturą organizacyjną i podziałem pracy, aktywnością urbanotwórczą (a więc urbaniczną), skojarzoną z adekwatnymi przestrzeniami. Pełny potencjał urbaniczny reprezentuje taka struktura urbanistyczna, która pozwala realizować „tu i teraz” skutecznie optymalny program życia społecznego i zdolna jest do pokonywania przeszkód nietrywialnych. Urbanistyka to tylko zagospodarowanie przestrzenne terytorium, bez uwzględnienia walorów tego, który jest jej i jego podmiotem.