Kształcenie Cech Motorycznych Sportowca

Kształcenie Cech Motorycznych Sportowca - W.M Zaciorski

Cechy motoryczne człowieka:   Szybkość: Szybkość jest podstawową cechą żywego organizmu, określa się ją jako możliwość wykonywania ruchów w najmniejszych dla danych warunków przejawach czasu. Szybkość jako cecha motoryczna ma tylko jeden wymiar: czas. Szybkość polega na przemieszczaniu fragmentów ciała, lub też całego ciała w jak najkrótszym czasie, a zatem wymaga zdolności wykonywania szybkich skurczów mięśniowych, które mogą mieć charakter reakcji na nagłe i niespodziewane bodźce, bądź też mogą stanowić cykliczny łańcuch ruchów tak charakterystycznych np. w ruchach lokomocyjnych. Zarówno w pierwszym jak i w drugim przypadku szybkość zależy od siły oraz od częstotliwości skurczów czynnych, te czynniki są połączone ze sprawnością i czynnościową ruchliwością układu nerwowego. Wytrzymałość: Wytrzymałość jest cechą, która warunkuje odporność ciała na wysiłek, którą można mierzyć w określonych jednostkach czasu (sekundach) lub pracy (dżulach). W praktyce, można spróbować zdefiniować wytrzymałość na podstawie poddania się dużemu wysiłkowi w dłuższym okresie czasu, np. utrzymania ciężaru lub przebiegnięcia dłuższego dystansu. Wytrzymałość jest badana przez mierzenie tętna przed i bezpośrednio po wysiłku oraz czasu potrzebnego na powrót tętna do normy. Im krótszy czas, tym lepsza jest wytrzymałość. Moc: Moc (zwana inaczej skocznością) – jest to zdolność do celowego wyzwolenia maksimum siły w jak najkrótszym czasie. Określana jest jako iloczyn siły i prędkości lub jako iloraz pracy przez czas jej wykonania. Rozwój tej cechy motorycznej uwarunkowany jest rozwojem przede wszystkim siły kończyn dolnych i szybkości. Jest cechą, która odgrywa doniosłą rolę w sprawności specjalnej- skoczności czyli zdolności do chwilowego pokonywania ciężaru własnego ciała w celu przeniesienia go jak najwyżej lub jak najdalej. Siła: Siła jest cechą motoryczną, która zależy od siły skurczu mięśnia rozwijanej przez mięśnie. Siła tego skurczu zależy od kilku podstawowych czynników: powierzchni fizjologicznego przekroju mięśnia, ilości i zdolności do współpracy określonych włókien mięśniowych, długości mięśnia, zdolności do kurczenia się podczas wykonywanego ruchu. Jest to podstawowa cecha motoryczna, najlepiej określająca poziom sprawności. Kształtuje się ona wraz z rozwojem cech somatycznych, dojrzewaniem ośrodkowego układu nerwowego i coraz większą aktywnością hormonalną młodego organizmu. Rozwój i poziom siły w dużym stopniu uwarunkowane są typem budowy ciała, który zdeterminowany jest czynnikami genetycznym