Krótki podręcznik chorób ocznych 1921 r.

Krótki podręcznik chorób ocznych 1921 r. - W. H. Melanowski

Choroby oczu – schorzenia narządu wzroku mogą być wywołane przez różnego rodzaju przyczyny, jak np.: urazy, zakażenia i nowotwory. Chorobowe objawy w oku mogą także być miejscowym objawem ogólnego schorzenia ustrojowego, jak np. zaćma w przebiegu cukrzycy czy podczas choroby krwi, nerek lub też w czasie ciąży. Choroby oczu można leczyć zachowawczo lub operacyjnie. W leczeniu zachowawczym dużą role odgrywają obecnie antybiotyki (np. penicylina, streptomycyna czy aureomycyna), dzięki którym w wielu schorzeniach, dawniej bardzo opornych na leczenie, dziś medycyna osiąga bardzo dobre wyniki w ich leczeniu. Duże sukcesy daje również w okulistyce leczenie hormonalne, przede wszystkim stosowanie hormonu kory nadnerczy - kortyzonu, który podawany w niektórych schorzeniach wirusowych rogówki oraz w zapaleniu miąższowym rogówki na tle kiły wrodzonej daje niespotykane przedtem efekty terapeutyczne. Wśród operacji okulistycznych szeroko stosowany jest przeszczep rogówki, który umożliwia przywrócenie wzrok w przypadkach bielma rogówki, dawniej nieuleczalnego.