Kronika o polskiem morzu, 1930 r.

Kronika o polskiem morzu, 1930 r. - Czesław Pechy (red.)

Peche Czesław Franciszek, krypt. C. P. (1892–1942), ekonomista, dyrektor departamentu w Min. Przemysłu i Handlu. Ur. 21 III w Rudnikach w pow. wieluńskim, był jednym z pięciorga dzieci Józefa Wincentego, kierownika poczty, i Florentyny z Reszkowskich. W r. 1904 P. wstąpił do progimnazjum w Pińczowie, które ukończył w r. 1908. Kształcił się później kolejno w Kielcach, Częstochowie i Piotrkowie, gdzie w r. 1912 otrzymał maturę w rządowym gimnazjum filologicznym. W czasie nauki szkolnej dorabiał korepetycjami. W r. 1912 zapisał się na uniwersytet w Kazaniu, ale ze względu na trudności finansowe przeniósł się w t. r. na Wydział Prawa Uniw. Warsz. I tu jednak studia przerwał i podjął pracę korepetytora u dzieci Adama Zamoyskiego z Kozłówki, z którymi przez rok przebywał we Francji. Po powrocie ponownie studiował i do r. 1915 zaliczył sześć semestrów. W r. 1915/16 pracował w Warszawie jako nauczyciel w gimnazjum Stefana Żuchowskiego, w r. 1916/17 wykładał język polski w gimnazjum Chmielowskiego oraz historię w żeńskim gimnazjum Janowej Popławskiej. W grudniu 1917 wznowił studia na Uniw. Warsz. (dyplom magistra na Wydziale Prawa i Nauk Politycznych Uniw. Warsz. uzyskał 26 X 1925). W l. 1917/18 i 1918/19 był nauczycielem języka polskiego i literatury w Łowiczu, tam też prowadził zajęcia w seminarium dla nauczycieli ludowych. Od 1 IX 1919 zaczął pracować w Min. Przemysłu i Handlu (MPiH). Tu kolejno był nieetatowym urzędnikiem (do 31 III 1920), starszym referentem (do 9 XI 1926 z przerwą od lipca do listopada 1920, kiedy w czasie wojny polsko-radzieckiej służył w WP), kierownikiem sekretariatu ministra (do 13 III 1931), p. o. kierownika Biura Inspekcji Przedsiębiorstw Państwowych (do 15 X 1931) i następnie p. o. dyrektora i dyrektorem Departamentu Górniczo-Hutniczego MPiH. W gestii tego departamentu znajdowały się zarówno sprawy administracji górniczej (nadzór nad urzędami i wyższymi urzędami górniczymi), jak i ogólna polityka państwa wobec górnictwa (w tym przemysłu naftowego) i hutnictwa oraz zarząd państwowych przedsiębiorstw górniczych i hutniczych.