Królowa Hatszepsut i jej świątynia 3500 lat później

Królowa Hatszepsut i jej świątynia 3500 lat później - Zbigniew Szafrański (red.)

Hatszepsut była wybitną władczynią o nieprzeciętnej osobowości, prowadziła niezwykłe życie, owiane nadal wieloma tajemnicami. Nie była pierwszą kobietą, która sięgnęła po tron Egiptu. Przed nią państwem władała co najmniej jeszcze jedna - Sebek-Neferu, panująca u schyłku XII dynastii. 400 lat później na tym samym tronie zasiadła i ona, córka Totmesa I i wnuczką Amenhotepa I z XVIII dynastii, panującej w latach 1567-1320 p.n.e. Dynastia ta uznawana jest za jedną ze świetniejszych w dziejach Egiptu. Jej władcy prowadzili politykę ekspansji, umocniali ekonomiczną pozycję kraju we współczesnym świecie. Za ich panowania rozkwitła kultura, sztuka i architektura. Faraon Jahmes wypędził Hyksosów do Palestyny i założył Nowe Państwo. Za panowania jego następców, Amenhotepa I i Totmesa I, Egipt stał się największym bliskowschodnim mocarstwem, a przepych dworu królewskiego nie miał sobie równych. Okres największej potęgi Egiptu przypadł na lata 1503-1482 p.n.e., czasy pokojowych rządów królowej Hatszepsut.