Krasiczyn Rys dziejów zamku i latyfundium krasiczyńskiego

Krasiczyn Rys dziejów zamku i latyfundium krasiczyńskiego - Krzysztof Wolski

Krasiczyn – obecnie wieś w województwie podkarpackim, w powiecie przemyskim, siedziba gminy Krasiczyn. Miejscowość była dawną rezydencją magnaterii polskiej.

Krasiczyn uzyskał prawa miejskie około 1620 roku,a stracił przed 1919 rokiem. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie przemyskim.

W XV w. wioska nosiła nazwę Śliwnica. W 1525 r. właścicielem wsi został Jakub z Siecina, który istniejący dwór obronny zaczął przekształcać w zamek. W tym czasie zabudowania składały się z budynku bramnego, dworu i zabudowań gospodarczych. Całość otaczały wał i fosa.

Nazwisko Krasicki zostało przyjęte przez potomków Jakuba. Stryj biskupa przemyskiego Stanisława Jakub Siecieński zwany Trąbą osiedlił się w województwie ruskim, a następnie ożenił z Barbarą Orzechowską herbu Oksza, właścicielką Śliwnicy. Jego synowie zaczęli się pisać następnie Krasickimi z Siecina, od nazwy pobliskiej wsi Krasice.

W dalszym etapie zamek i pobliską wieś nazwano od nazwiska właściciela – Krasiczyn (ok. 1602), natomiast miano Śliwnicy zaczęła nosić oddzielna część wsi, obecnie sąsiednia wioska.

Założycielem miasteczka Krasiczyn, które powstawało w latach 1615-1620, był kasztelan przemyski Stanisław Krasicki, syn Jakuba. Miasto wraz z dobrami Krasiczyn, leżące w ziemi przemyskiej należało do wojewody sandomierskiego i lubelskiego Jana Tarły od 1724 roku.