Kraków 6 drzeworytów Stanisława Raczyńskiego, 1939 r.

Kraków 6 drzeworytów Stanisława Raczyńskiego, 1939 r. - Stanisław Raczyński

Drzeworyty znajdujące się w teczce:

1. Kościół Św. Idziego

2. Ołtarz Wita Stwosza

3. Collegium Maius

4. Wieże Katedry

5. Barbakan

6. Dziedziniec wawelski

Stanisław Raczyński urodził się w 1903 roku w Wadowicach, zmarł w 1982 roku w Krakowie. Studiował malarstwo na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie u Ignacego Pieńkowskiego, Teodora Axentowicza i Wojciecha Weissa oraz grafikę u Jana Wojnarskiego. Dyplom obronił w 1926 roku. W latach 1927-1928 pracował jako w scenograf w Teatrze Popularnym w Krakowie, a przez następna dwa lata w Teatrze Wielkim w Poznaniu. W 1930 roku wyjechał do Paryża na stypendium Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. Naukę uzupełniał jeszcze we Włoszech. Artysta zajmował się grafiką, reklamą i ilustracją. Wykonał m. in. ilustracje do Procesu Franza Kafki i Życia Gargantui i Pantagruela Françoisa Rabelaisa. Wydał też dwie teki drzeworytów z przedstawieniami zabytków polskiej architektury.

Stanisław Raczyński wykonywał głównie drzeworyty, pozostawał pod silnym wpływem Władysława Skoczylasa. Często podejmował tematykę wiejską oraz góralską, przedstawiając sytuacyjne portrety Górali lub wielofigurowe sceny rodzajowe. Często ukazywał również wspomniane już widoki architektury, rzadziej wizerunki kobiece i tematy religijne. Grafiki artysty cechują się dekoracyjną stylizacją.