Krajobraz holenderski XVII wieku

Krajobraz holenderski XVII wieku - J. N. Van Wessem

Holandia to kraj wiatraków, polderów i pysznego sera, gdzie bez strachu można palić haszysz lub marihuanę, a eutanazja jest legalna. To bogate, gęsto zaludnione państwo posiadające największy port na świecie stanowi bramę do współczesnej Europy. Królestwo Holandii istnieje dzięki woli ludzi, którzy tam mieszkają, i dzięki kaprysowi morza. Około 25 proc. powierzchni Holandii zajmują depresje. Nad Morzem Północnym tamy oddzielają ogromne wyrwane morzu tereny zwane polderami. Holendrzy mają dużą praktykę w zawracaniu morza, wystarczającą, aby podjąć ogromne prace melioracyjne. Od XVII wieku, dzięki odwadnianiu i budowie grobli, obszar lądowy powiększył się o tysiące kilometrów. Niestety, morze upomina się o swoje prawa. W obecnym stuleciu, mimo użycia maszyn oraz zaawansowanej techniki, zdarzały się wypadki o katastrofalnych skutkach dla mieszkańców. Takie są jednak konsekwencje założenia państwa w delcie trzech wielkich rzek: Renu, Mozy oraz Skaldy. Niebagatelny wpływ ma także klimat Holandii - notuje się tu dość wysokie roczne opady, częste mgły i silne wiatry (bezwietrznych dni jest tylko około 6 w roku). Wszystkie te czynniki składają się na występowanie sztormów doprowadzających do powodzi u wybrzeży kraju.