Kopernik twórca Nowego nieba, 1938 r.

Kopernik twórca Nowego nieba, 1938 r. - Jeremi Wasiutyński

Mikołaj Kopernik polski astronom, autor dzieła De revolutionibus orbium coelestium (O obrotach sfer niebieskich)[d] przedstawiającego szczegółowo i w naukowo użytecznej formie heliocentryczną wizję Wszechświata. Wprawdzie koncepcja heliocentryzmu pojawiła się już w starożytnej Grecji (jej twórcą był Arystarch z Samos), to jednak dopiero dzieło Kopernika dokonało przełomu i wywołało jedną z najważniejszych rewolucji naukowych od czasów starożytnych, nazywaną przewrotem kopernikańskim Był renesansowym polihistorem, poza astronomią zajmował się również matematyką, prawem, ekonomią, strategią wojskową, astrologią, był także lekarzem oraz tłumaczem. Generalny administrator biskupstwa warmińskiego po zgonie biskupa Fabiana Luzjańskiego, komisarz Warmii w 1521 r., kanclerz kapituły katedralnej warmińskiej w latach 1511–1513, 1520, 1524–1525, 1529, opiekun stołu kapitulnego w latach 1526–1532, zarządca kasy aprowizacyjnej w 1513, poseł lub wizytator dóbr kapitulnych w latach 1511, 1521–1522, 1531–1537, 1539, kanonik warmińskiej kapituły katedralnej od 1497 r.[4], od 1503 do 1538 scholastyk wrocławskiej Kolegiaty Świętego Krzyża i św. Bartłomieja.