Kodeks Matyldy księga obrzędów z kartami dedykacyjnymi

Kodeks Matyldy księga obrzędów z kartami dedykacyjnymi - Bogdan Bolz

Część wstępu dotyczącą Liber officiorum zamyka komentarz pióra Bogusława Nadolskiego. Skoncentrowany na kwestiach liturgicznych, podrozdział ten znacznie ułatwia lekturę traktatu. Przeczytawszy z wielkim dla siebie pożytkiem wstęp, czytelnik z zainteresowaniem sięga po to, co w książce jest najistotniejsze, a mianowicie do tekstu samego źródła. Nawet pobieżna jego lektura przekonuje, że mamy do czynienia z edycją wzorową, z jednym wszelako zastrzeżeniem. Trzeba mieć pełną świadomość faktu, że gdy chodzi o sekwencję i o dziełko liturgiczne, recenzowany tom nie daje wydania krytycznego w pełnym tego słowa znaczeniu. A to po prostu z tego względu, że oparte jest ono wyłącznie na jednym rękopisie, gdy tymczasem omawiane teksty występują w kilku lub nawet w wielu manuskryptach. Chętnie oczywiście przyznamy, że i bez tego edycja będzie wysoce użyteczna, i to nie tylko dlatego, iż oddaje ona wiernie treść kodeksu bardzo ważnego dla dziejów Polski. Również badacz, który nie zajmuje się historią naszego kraju, a który interesuje się Pseudo-Alkuinem, chętnie sięgnie po recenzowany tom. Wydanie krytyczne traktatu bowiem nie istnieje i z powodu trudności przedsięwzięcia pewnie nieprędko powstanie. Badacz jest skazany na korzystanie ze starodruków lub ich dziewiętnastowiecznych reprintów, opartych na daleko nie wystarczającej podstawie rękopiśmiennej i na ogół nie spełniających wszystkich wymagań stawianych obecnie wydawnictwom źródłowym. Tymczasem Brygida Kürbis wraz z zespołem pomocników oddają do dyspozycji nauki tekst opracowany według wszelkich reguł sztuki, i do tego z wykorzystaniem rękopisu, który w studiach nad dziejami liturgii jedynie z rzadka, a poza Polską w ogóle nie był wykorzystywany. Mediewistyka wzbogaciła się o nowe cenne wydawnictwo źródłowe.