Klerycy z ziem polskich ,litewskich i pruskich święci w Rzymie

Klerycy z ziem polskich ,litewskich i pruskich święci w Rzymie - Stanisław Jujeczka

Kleryk (inaczej alumn) – student seminarium duchownego, przygotowujący się do pełnienia posługi duchownego. W Kościele katolickim kleryk studiuje filozofię oraz teologię. Podczas trwania formacji seminaryjnej (niekiedy równoległej do formacji zakonnej) podlega rektorowi seminarium. Status, prawa i obowiązki kleryków reguluje Kodeks prawa kanonicznego, zwłaszcza w kanonach 232–264 oraz 1024–1052. W czasie formacji kleryk powinien otrzymać posługi lektora i akolity. W zależności od przynależności do rytu albo do zgromadzenia, formacja w seminarium może przebiegać w odmienny sposób, ale z zachowaniem podstawowych zasad zawartych w prawie kanonicznym. W zgromadzeniach zakonnych studia połączone są zazwyczaj z formacją zakonną i dlatego np. w Towarzystwie Jezusowym studia są wydłużone o kilka lat. Natomiast w zgromadzeniach tradycjonalistycznych (np. Bractwo Świętego Piotra) po przyjęciu tonsury kleryk wprowadzany jest kolejno w urzędy ostiariusza, lektora, egzorcysty, akolity oraz subdiakona zgodnie z zasadami z 1962 r. Po przyjęciu święceń diakonatu celibatariusz może nadal być klerykiem i kształcić się aż do przyjęcia święceń prezbiteratu, mimo że jest już duchownym. W zakonach warunkiem dopuszczenia do święceń diakonatu może być uprzednie złożenie ślubów wieczystych. W Polsce święcenia diakonatu zostają udzielone najczęściej na V roku studiów, natomiast prezbiteratu po VI roku. Klerycy zgodnie z miejscowym zwyczajem mają prawo lub obowiązek noszenia strojów duchownych.