Kierunki i prądy pedagogiki współczesnej 1938 r

Kierunki i prądy pedagogiki współczesnej 1938 r - Ludwik Chmaj (red.)

Ludwik Chmaj (ur. 15 lutego 1888 w Głogowie Małopolskim, zm. 22 października 1959 w Warszawie) – historyk, historyk kultury i filozofii, pedagog. Jeden z wybitniejszych badaczy dziejów reformacji. Zajmował się także okresem Oświecenia i współczesną filozofią i myślą pedagogiczną.Ukończył I Gimnazjum w Rzeszowie (1908). W latach 1908–1912 studiował filozofię i filologię klasyczną na Uniwersytecie Jagiellońskim. Tam też w 1914 uzyskał doktorat. Od 1912 do 1938 roku pracował jako nauczyciel w krakowskich szkołach średnich (IV Gimnazjum i I Gimnazjum im. B. Nowodworskiego). Habilitował się na Uniwersytecie Jagiellońskim na podstawie pracy Rozwój filozoficzny Kartezjusza do r. 1637 w 1929 r. Mimo poważnego dorobku naukowego nie uzyskał katedry w Uniwersytecie Jagiellońskim, na którym pracował jako docent prywatny od 1930 i, krótko, jako zastępca profesora – w I Katedrze Filozofii – w roku akademickim 1932/33. Był już wtedy – od 1919 – współpracownikiem Komisji Historyczno-Filozoficznej PAU, członkiem Polskiego Towarzystwa Filozoficznego, a także współpracownikiem licznych czasopism i serii wydawniczych.