Kazanie o męce pańskiej 1907 r.

Kazanie o męce pańskiej 1907 r. - Tomasz Dąbrowski

Wielki Post zaprasza pod krzyż Zbawiciela. Chodzi o takie patrzenie na Ukrzyżowanego, które wywołuje wstrząs, nawraca. A może nawet więcej. Czy będziesz mieć odwagę przytulić się tak mocno do krzyża, by poczuć puls miłości Boga?
 Maria Magdalena nie stoi pod krzyżem Chrystusa. Ona go obejmuje, przytula się mocno do jego skrwawionej belki, tuż poniżej przebitych nóg Skazańca. Taki wizerunek utrwalił się w chrześcijańskiej ikonografii. Jest w tym obrazie coś niezwykle wymownego. Ta, która tak bardzo ukochała Chrystusa, która doświadczyła zarówno ciemności grzechu, jak i mocy przebaczenia, która szła z Nim wiernie aż na Golgotę… Ona rozumie więcej niż inni. Widzi sercem. Czy można inaczej patrzeć na krzyż? Można, oczywiście. Tylko wtedy zobaczy się niewiele albo nic. Aby usłyszeć to, co mówi krzyż Chrystusa – o ludzkim losie, o mnie, o życiu, o miłości, wreszcie o Bogu – trzeba zrobić to, co Magdalena. Chwycić go mocno w obie dłonie, objąć, przytulić się, ucałować. Przylgnąć do tego najszlachetniejszego drzewa ze swoimi grzechami, z cierpieniem, z samotnością, z ciężarem powołania, z tym, co w tobie wyje, krwawi, co tkwi w sercu jak zadra… Przyłożyć do tej skrwawionej belki całego siebie, ciało i duszę, rozum i uczucia. Cor ad cor loquitur. Serce mówi do serca. Twoje chore serce i przebite serce Boga. Tylko w takim zwróceniu się ku Panu, ku Jego męce, śmierci i zmartwychwstaniu, może do nas cokolwiek dotrzeć z tej Prawdy i Miłości. Nie zrozumie się miłości, nie kochając. 
Co roku proponujemy naszym czytelnikom jakiś rodzaj rekolekcji na Wielki Post. Tym razem będzie to cykl kazań pasyjnych. W polskiej pobożności wielkopostnej mocno obecne są dwa nabożeństwa: Droga Krzyżowa i Gorzkie Żale. To drugie związane jest zazwyczaj z kazaniem poświęconym rozważaniu Męki Pańskiej.