Katalog muzykaliów Gidelskich

Ks. Karol Mrowiec urodził się 24 października 1919 roku w Rudzie Śląskiej. W 1930 roku rozpoczął naukę w gimnazjum Księży Misjonarzy w Krakowie, a od 1934 roku w Seminarium Internum w Wilnie. W 1937 roku złożył wieczyste śluby zakonne, rok później zdał egzamin maturalny. W latach trzydziestych pobierał lekcje gry na fortepianie oraz uczył się zasad muzyki i harmonii.

  W latach 1938-43 studiował teologię i filozofię w Instytucie Teologicznym Księży Misjonarzy w Krakowie. 18 lipca 1943 roku przyjął święcenia kapłańskie. W 1945 roku uzyskał stopień magistra teologii na Uniwersytecie Jagiellońskim, przedstawiając pracę Nauka Laktancjusza o Trójcy Świętej. W 1949 roku rozpoczął studia w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej. Uzyskał trzy dyplomy: w zakresie gry organowej, teorii muzyki oraz kompozycji.

  W 1956 roku rozpoczął pracę w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim na stanowisku adiunkta ks. prof. Hieronima Feichta, z którym współorganizował powstający Instytut Muzykologii. Na KUL uzyskał kolejne stopnie naukowe: w 1959 doktoryzował się na podstawie pracy Polska pieśń kościelna w opracowaniu kompozytorów XIX wiekunapisanej pod kierunkiem Hieronima Feichta; w 1968 uzyskał habilitację przedstawiając rozprawę Pasje wielogłosowe w muzyce polskiej XVIII wieku; w 1979 roku otrzymał stopień profesora nadzwyczajnego, a w 1987 – tytuł profesora zwyczajnego. W 1986 roku Pontifico Instituto di Musica Sacra przyznał mu tytuł Doctor Scientiae Musicae Sacrae honoris causa. W latach 1968-82 kierował Instytutem Muzykologii Kościelnej. Jego zasługą jest rozszerzenie programu studiów, zainicjowanie badań nad muzycznym folklorem religijnym w Polsce. Rozbudował strukturę Instytutu, założył katedrę polifonii religijnej. Od roku 1982 pracował jako profesor w tymże Instytucie, wypromował 62 magistrów i 10 doktorów muzykologii.

  Był członkiem wielu stowarzyszeń, m.in. zasiadał w Zarządzie Sekcji Muzykologów Związku Kompozytorów Polskich, Radzie Naukowej Instytutu Muzykologii Uniwersytetu Warszawskiego (1979-81 i 1996-2001), Zarządzie Internationale Arbeitsgemeinschaft für Hymnologie (1975-77), Zarządzie Consociato Internationalis Musicae Sacrae, Radzie Naukowej czasopisma „Nasza Przeszłość"; należał do Komisji Muzyki Kościelnej Archidiecezji Krakowskiej (1965-75), Podkomisji Muzyki Sakralnej przy Komisji Liturgicznej Episkopatu Polski.

  Uczestniczył w wielu krajowych i zagranicznych sympozjach naukowych, m.in. w Salzburgu, Groningen, Ratyzbonie, Saragossie, Oksfordzie, Rzymie. Za swoje osiągnięcia otrzymał medal Zasłużonego Działacza Kultury (1972), Złoty Krzyż Zasługi (1974), Krzyż Kawalerski Orderu Polonia Restituta (1993), Nagrodę im. Brata Alberta Chmielowskiego (1999) oraz Nagrodę Związku Kompozytorów Polskich (2007).

  Jego badania skupiały się na polskiej muzyce religijnej, głównie hymnologii, dawnej muzyce wielogłosowej, historii muzyki baroku i XIX wieku.

  Zmarł 9 grudnia 2011 roku w Otwocku.