Kardynał Wyszyński tom 1 do 8

Kardynał Wyszyński tom 1 do 8 - Peter Raina

1. Droga na Stolicę Prymasowską - 1993r. 254s.

2. Losy więzienne - 1994r. 204s.

3. Czasy Prymasowskie 1956-1961 - 1994r. 238s.

4. Czasy Prymasowskie 1962-1963 - 1994r. 220s.

5.Czasy Prymasowskie 1964-1965 - 1996r. 326s.

6. Orędzie Biskupów a Reakcja Władz - 1995r. 247s.

7. Konflikty roku milenijnego 1966 - 1998r. 277s.

8. Czasy Prymasowskie 1967-1968 - 1998r. 254s.

Stefan Wyszyński (ur. 3 sierpnia 1901 w Zuzeli, zm. 28 maja 1981 w Warszawie) – polski duchowny rzymskokatolicki, biskup diecezjalny lubelski w latach 1946–1948, arcybiskup metropolita gnieźnieński i warszawski oraz prymas Polski w latach 1948–1981, kardynał prezbiter od 1953. Zwany Prymasem Tysiąclecia, Czcigodny Sługa Boży Kościoła katolickiego. Pośmiertnie odznaczony Orderem Orła Białego.  Po śmierci prymasa Augusta Hlonda w 1948, gdy najpoważniejszy kandydat na jego następcę biskup łomżyński Stanisław Kostka Łukomski zginął w wypadku samochodowym, Wyszyński niespodziewanie został mianowany arcybiskupem metropolitą gnieźnieńskim i warszawskim oraz prymasem Polski. 12 stycznia 1953 na konsystorzu w Rzymie został nominowany przez papieża Piusa XII kardynałem, członkiem kolegium kardynalskiego. Brał udział w czterech konklawe: w 1958, 1963 oraz w sierpniu i październiku 1978. W 1958, kiedy oddano na niego kilka głosów, i w 1963 był jedynym przedstawicielem Europy Wschodniej. Był inicjatorem zawarcia 14 lutego 1950 porozumienia z władzami komunistycznymi. Wyszyński był pierwszym w historii Kościoła katolickiego hierarchą, który zdecydował się na układy z państwem rządzonym przez komunistów. Na wieść o jego podpisaniu papież Pius XII, prowadzący politykę antykomunistyczną, miał zagrozić cofnięciem uznania Wyszyńskiemu. W zamian za zagwarantowanie nauczania religii w szkołach i funkcjonowanie Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego polski Kościół uznał granice Ziem Odzyskanych Polski Ludowej