Jesteśmy numer jeden 60 lat I LO w Legnicy

Jesteśmy numer jeden 60 lat I LO w Legnicy - Praca Zbiorowa

Historia I Liceum Ogólnokształcącego w Legnicy sięga 1945 roku. Pierwsze oddziały mieściły się w budynku należącym obecnie do Szkoły Podstawowej nr 1. Do roku 1952, kiedy zajęcia zostały przeniesione do budynku przy ul. Piastowskiej, szkoła działała na pl. Słowiańskim oraz przy ul. Lampego. Rok 1963 przyniósł szkole możliwość nauczania w pomieszczeniach Zamku Piastowskiego. Po raz ostatni szkoła została przeniesiona w roku 1967. Rok później zostało jej nadane imię Tadeusza Kościuszki. Obecny gmach szkoły w XIII w. pełnił rolę klasztoru. Został on ufundowany w 1277 r. zakonowi dominikanów przez legnickiego księcia Bolesława Rogatkę. W latach 20. XVI w. na skutek szerzenia sie idei luterańskich w mieście, dominikanie oraz bernardyni zostali zmuszeni do opuszczenia miejsc swojego pobytu i schronienia się w innych klasztorach. Do dawnego klasztoru dominikanów przeniesiono siostry benedyktynki. Działały one w Legnicy do okresu narastających problemów społeczno-gospodarczych w państwie pruskim. Były to lata 1806-1813. Kościół zakonnic uległ sekularyzacji. Majątek zlicytowano. W roku 1813 w zabudowaniach dawnego klasztoru stacjonowały wojska napoleońskie. W roku 1886 podjęto decyzję o umieszczeniu w dawnych zabudowaniach sakralnych szkoły realnej - Oberrealschule. Rozpoczął się okres intensywnych prac budowlanych, których skutkiem było przedzielenie kościoła na dwie części, stanowiące dziś aulę i salę gimnastyczną szkoły. Przykościelne zabudowania zostały zburzone. Wzniesiono pierwsze (dwupiętrowe) oraz drugie (trzypiętrowe) skrzydło szkoły. Niemiecka szkoła realna była placówką kształcącą młodzież na wysokim poziomie. Jednym z absolwentów szkoły był Gerhard Johannes Paul Domagk - laureat Nagrody Nobla w dziedzinie medycyny. Szkoła przerwała swoją działalność w 1945 r. W lutym 1945 r. Legnica została zajęta przez wojska radzieckie.Gmachy I Liceum, tak jak wiele obiektów użyteczności publicznej, zostały przejęte przez wojska radzieckie. W 1946 r. Wincenty Klimczewski rozpoczął starania o przyznanie budynku dla kształtującego się Liceum Pedagogicznego. Zajęcia prowadzono kolejno przy ul. Kamiennej, przy ul. Skarbka oraz przy ul. Gwarnej, jednak panujące tam warunki uniemożliwiały dalszy rozwój szkoły. W połowie września 1947 r. Liceum Pedagogiczne przeniosło swoją działalność na pl. Klasztorny 7, zajmowany dotychczas przez wojska radzieckie. Liceum Pedagogiczne im. Stanisława Staszica zakończyło swoją działalność w 1970 r. Od 1967 r. dawne zabudowania klasztorne, służące młodzieży niemieckiej szkoły realnej oraz Liceum Pedagogicznemu, kształcą uczniów I Liceum Ogólnokształcącego.